Svart útlit í þorski og ýsu

Sjávarútvegurinn er ein mikilvægasta atvinnugrein íslensku þjóðarinnar.

Sjávarbyggðirinar eru hryggjarstykkið í búsetu fólks á landsbyggðinni.

Nú stendur starfsgreinin og byggðirnar frammi fyrir gífurlega alvarlegum hlut sem er litlar veiðiheimildir í bolfiski og endalaus niðurskurður á þeim.

Niðurstöður úr vorralli Hafrannsóknastofnunar sýna að ekki er að vænta að neitt verði aukið við þorskkvótann á þessu ári, - kvóta sem er í sögulegu lágmarki.

Ýsukvótinn verður mjög sennilega skorinn niður um fjórðung. Ýsustofninn virðist í frjálsu falli.

Trúið mér - ég kann að lesa þessar tölur úr rallinu. Er menntaður fiskifræðingur. Fyrir ári síðan taldi ég einsýnt að stefndi í 20 til 25 prósenta niðurskurð á þorskkvóta. Las það einfaldlega úr þeim gögnum sem lágu fyrir úr rallinu þá. Enginn vildi ræða þetta í aðdraganda alþingiskosninga. Sjálfstæðisflokkurinn skaut sér undan umræðunni og komst upp með það. Eftir kosningar skar sjávarútvegsráðherra flokksins Einar K. Guðfinnson þorskkvótann niður um þriðjung - 33%! Og það í samræmi við ráðgjöf þeirra manna sem hann treystir helst á en þeir menn eru nú smám saman að keyra bolfiskstofna hér við land í algert þrot.

Í dag fer ég á fund á vegum Samtaka sveitarfélaga á Vesturlandi um sjávarútveg vestur í Ólafsvík. Það verður áhugavert. Fáar byggðir verða nú jafn hart úti í niðurskurði bolfiskveiðiheimilda og útvegsbæirnir við norðanvert Snæfellsnes.