29. maí 2008

Þetta var merkilegur dagur.

Mikill jarðskjálfti reið yfir klukkan kortér í fjögur síðdegis. Það er alltaf jafn óhugnanlegt þegar svona gerist, sérstaklega á meðan beðið er frétta af því hvar skjálftinn átti upptök sín, hvort eitthvað tjón hafi orðið og síðast en alls ekki síst hvort einhverjir hafi slasast.

Skjálftinn var mjög greinilegur hér við Austurvöll. Allt nötraði og skalf. Skrifstofan mín er beint fyrir ofan Kaffi París. Glugginn var opinn og ég heyrði skvaldrið í gestunum sem sátu við borðin í sólskininu fyrir neðan. Þögn sló á mannskapinn þegar skjálftinn reið yfir. Þegar hann var búinn þá klappaði fólkið. Ég hringdi strax heim til að athuga hvort allt væri í lagi. Sem það og var. Akranes er hvorki á jarðskjálfta- né eldfjallasvæði.

Stundarfjórðung eftir skjálftann hófst svo utandagskrárumræða í þinginu um álit mannréttindanefndar Sameinuðu þjóðanna og viðbrögð ríkisstjórnarinnar við því. Guðjón Arnar formaður Frjálslynda flokksins var málshefjandi og Einar Kristinn Guðfinnsson sjávarútvegsráðherra til andsvara.

Það voru mikil vonbrigði að heyra hvað ríkisstjórnin ætlar að gera. Skipuð er nefnd hliðhollra lögspekinga til að fara yfir kvótakerfið! Þau hafa haft nær hálft ár til að ákveða hvernig bregðast skuli við úrskurðinum og þetta er niðurstaðan. Hvers vegna í dauðanum var ekki svona vinnuhópur skipaður með fulltrúum úr öllum flokkum þegar álitið lá fyrir í janúar síðastliðinn? Sá hópur hefði getað verið búinn að skila af sér núna.

Þetta er alveg makalaust og ég skil vel að Grétar Mar Jónsson félagi minn skuli hafa orðið reiður við að heyra ræðu sjávarútvegsráðherra. Þetta er lítilsvirðing við bæði þjóð og þing. Orð Grétars endurspegluðu þá miklu reiði sem ég veit að nú ríkir meðal fólks í sjávarbyggðum þessa lands. Sjálfstæðisflokkur og Samfylking svíkja kjósendur sem trúðu því að þessir flokkar virtu réttindi þegnanna í þessu landi. Ríkisstjórnin á eftir að bíta úr nálinni með þetta.

Strax að lokinni þessari þingumræðu fórum við Grétar Mar og keyrðum austur fyrir fjall til að kynna okkur stöðu mála af eigin raun. Við fórum til Hveragerðis, á Selfoss og niður á Eyrarbakka. Skoðuðum okkur um, ræddum við fólk og hlustuðum á fréttamenn Ríkisútvarpsins draga upp sífellt skýrari mynd af því sem gerst hafði. Þau stóðu sig frábærlega í því að miðla upplýsingum, og eiga eflaust mikinn þátt í því að þrátt fyrir allt héldu allir ró sinni og yfirvegun í miklu óvissuástandi.

Vissulega leit þetta illa út, en var þó ekki eins slæmt og við óttuðumst miðað við styrk skjálftans og fyrstu fréttir af honum. Hugurinn er hjá þeim sem eiga um sárt að binda eftir þessar ömurlegu náttúruhamfarir.

Vonandi er þetta búið.

Þetta var dagurinn þegar ég varð 44 ára.

Einar skilar auðu

Aumt var að heyra Einar Kristinn Guðfinnsson skýra frá því að hann ætlar ekki að gera neitt vegna úrskurðar mannréttindanefndar Sameinuðu þjóðanna, - nema teygja lopann.

Vinur minn Grétar Mar Jónsson fann þessu liði rétt orð í ræðu sinni.

Og Ísland skalf af reiði...

Ögurstund á Alþingi

Nú á eftir klukkan 16:00 fer fram mikilvæg umræða utan dagskrár á Alþingi. Svona er hún kynnt á vef þingsins:

Fimmtudaginn 29.05.2008, kl. 16:00, fer fram umræða utan dagskrár um viðbrögð ríkisstjórnarinnar við áliti mannréttindanefndar Sameinuðu þjóðanna.

Málshefjandi: Guðjón A. Kristjánsson

Sjávarútvegs- og landbúnaðarráðherra (Einar K. Guðfinnsson) verður til andsvara

Umræðan fer fram skv. 2. mgr. 50. gr. þingskapa og stendur í hálfa klukkustund.

-------------------

Þarna mun fólkið í sjávarbyggðum Íslands væntanlega fá þau svör sem það hefur beðið eftir með óþreyju síðan í janúar.

Kveikið á sjónvarpstækjunum.

Stríðið á Vesturlandi

Síðasta verk mitt sem formaður menningarmála- og safnanefndar á Akranesi var að taka virkan þátt í að setja upp ljósmyndasýningu um sögu hernáms seinni heimsstyrjaldar á Vesturlandi.

Ég slúttaði þessu með stæl!

Hernámssagan og hlutverk Íslands í seinni heimsstyrjöld hefur lengi verið eitt af mínum áhugamálum, enda tengist þetta beint inn í milliríkjastjórnmál samtímans.

Ég tók að mér það hlutverk að vinna rannsóknir og skrifa texta við þær rúmlega 100 ljósmyndir sem settar hafa verið upp í listasetrinu Kirkjuhvoll sem stendur við hlið Sjúkrahússins á Akranesi. Auk þess tók ég virkan þátt í uppsetningu og skipulagningu sýningarinnar. Þetta var mikil vinna sem stóð oft langt fram á nætur, en þrælskemmtileg þrátt fyrir það.

Með því að smella hér má lesa meira um þessa sýningu sem er stórmerkileg. Ekki síst fyrir þær sakir að á henni eru fjölmargar ljósmyndir frá Akranesi, Hvalfirði, Borgarnesi og Borgarfirði, sem við fundum í aðdraganda sýningar og hafa aldrei birst almenningi fyrr.

Hertrukk var plantað á lóðina fyrir framan Kirkjuhvol og flaggað með íslenska fánanum og þeim breska, rússneska og bandaríska. Nú þegar 68 ár eru síðan Ísland var hernumið blakta þrír síðastnefndu fánarnir til heiðurs þessum Bandamannaþjóðum sem höfðu betur í hildarleiknum mikla.

Sjón er sögu ríkari. Sýningin er opin til 15. júní, alla daga vikunnar nema mánudaga frá klukkan 15 - 18.

Aðgangur er ókeypis.

Viturleg orð Jóns Magnússonar

Hér á eftir er niðurlag pistils sem Jón Magnússon alþingismaður Frjálslynda flokksins, flutti á Útvarpi Sögu í hádeginu í gær 26. maí. Ég má til með að birta þetta hér með góðfúslegu leyfi hans:

-----------------------------

Frjálslyndi flokkurinn markaði sér þá stefnu á flokksþingi sínu fyrir nokkrum árum í málefnum flóttafólks að "Ísland ætti ekki að skorast undan ábyrgð á málefnum flóttafólks. Einnig beri Íslendingum að taka þátt í mannúðar- og hjálparstarfi á erlendum vettvangi".

Stefna flokksins mætti vera ítarlegri en væntanlega verður við því brugðist á næsta flokksþingi flokksins í janúar næstkomandi. Ég tel nauðsynlegt að Ísland reki myndarlegt hjálparstarf og hvað flóttamenn varðar þá ber að leggja áherslu á að mesta og besta hjálpin sem hægt er að veita flóttamönnum er að hjálpin eigi sér stað á þeim menningarsvæðum sem eru næst viðkomandi flóttamönnum hverju sinni. Jafnframt skiptir máli að flóttamenn fái aðstoð og móttöku sem næst þeim landssvæðum sem þeir koma frá svo fremi að þau svæði séu örugg og svipuð að menningu.

Spurning er alltaf með hvaða hætti getum við hjálpað sem flestum? Hvernig nýtum við peningana sem við veitum til hjálparstarfs sem best? Ég tel að við eigum að einbeita okkur að því að hjálpa flóttafólki á þeim svæðum sem það býr eða getur dvalist við öryggi. Það er gríðarleg neyð í Suð ur Afríku, Súdan, Sómalíu, Írak, Jórdaníu, og áfram og áfram gæti ég talið. Það kostar meira að taka flóttafólk inn í landið og með því að nota peningana okkar með þeim hætti þá hjálpum við mun færri en við gætum gert ella með þeim fjármunum sem við verjum til hjálparstarfs. Ég tel afar mikilvægt að við miðum við að hjálpa jafnan sem flestum, og peningarnir nýtist sem best, og leggjum áherslu á það sem skiptir máli en stöndum ekki í sýndaraðgerðum sem litlu máli skipta.

Af þessum ástæðum mun ég leggja til og vænti þess að þingflokkur Frjálslynda flokksins standi að tillögugerð með mér, um að stórauka framlag þjóðarinnar til aðstoðar við flóttafólk og til mannúðarstarfs.

Á undanförnum vikum hefur verið deilt um móttöku flóttamanna frá Írak til Akraness. Talað er um að 30 manna hópur flóttafólks úr Al-Waleed flóttamannabúðunum í Írak komi til landsins og fái vist á Akranesi. Þá er einnig talað um að 30 til viðbótar komi síðar þannig að alls komi um 60 manns. Talað hefur verið um að þarna sé um að ræða einstæðar mæður og börn þeirra, en í raun liggur ekki alveg ljóst fyrir hvernig hópurinn verði samsettur.

Magnús Þór Hafsteinsson varaformaður Frjálslynda flokksins gerði athugsemdir sem formaður Félagsmálaráðs Akraness við það hvernig staðið væri að málinu af hálfu ríkisstjórnarinnar og vísaði til þess í vandaðri greinargerð sem hann gekk frá af gefnu þessu tilefni. Strax og greinargerð Magnúsar Þórs kom fram mátti hann þola að á honum dyndu vammir og skammir. Hann var sakaður um rasisma. Hann var sakaður um að vilja ekki bregðst við og hjálpa fólki í neyð. Þá var hann sakaður um að vera á móti Palestínumönnum auk margs annars.

Allar þessar ásakanir eru rangar. Magnús Þór Hafsteinsson hefur ítrekað tjáð sig um málefni Palestínumanna og lagði málstað þeirra lið með virkum hætti meðan hann átti sæti á Alþingi. Það er því rangt og rógburður að saka hann um rasisma eða að vera á móti Palestínumönnum eða hagsmunum þeirra. Orð hans og gerðir vitna um annað.

En taka verður undir þær efasemdir sem koma fram hjá Magnúsi um að rétt sé að málum staðið, og við séum að nýta fjármunina sem best með því að taka við 30 flótta mönnum frá Al-Waleed búðunum. Þeir sem eru í Al-Waleed búðunum eru í sárri neyð. Fólkið þarf á virkri aðstoð að halda. Þessar flóttamannabúðir eru á einskismannslandi í eyðimörkinni í Írak. Alls munu búa rúmlega 2000 manns í þessum flóttamannabúðum. Ekki hefur verið ákveðið hverjir úr þessum 2000 manna hópi verði valdir til að fá að koma hingað til landins. En svo tölfræðin sé notuð þá er verið að tala um 1.5% þeirra sem eru í búðunum. Hjálpin sem veitt er með þessu er því vægast sagt afar takmörkuð, og nánast eingöngu táknræn.

Fjármunirnir sem fara til að velja fólkið sem á að koma og til móttöku og aðlögunar í íslensku samfélagi eru hins vegar miklir, og þá fjármuni hefði mátt nota til að koma öllum í Al-Waleed flóttamannabúðunum til virkrar hjálpar. Fólkið í þessum búðum er misjafnlega statt. Þeir sem valdir verða til að koma hingað til lands eru þeir sem best eru settir í flóttamannabúðunum. Þeir sem velja hverjir koma gera það á grundvelli mats á því hversu líklegir þeir eru til að geta spjarað sig í íslensku samfélagi. Örkumla fólk og geðfatlaðir koma ekki til greina við það val miðað við hvaða venjur hafa skapast í þessu efni. Þeir fulltrúar sem koma í búðirnar og velja flóttafólkið, velja það ekki út frá þeim sjónarmiðum hverjir séu í brýnustu þörfinni. Nei, valið fer fram á öðrum grundvelli.

Þegar þetta er haft í huga, þá finnst mér vandlæting þeirra sem hafa talað niður til Magnúsar Þórs og gagnrýnt hann fyrir að vilja að fram fari ítarleg umræða og undirbúningur í málinu vera hræsni. Þá er það óréttlætanlegt yfirvarp að við séum að gera eitthvað sem skiptir máli fyrir fólkið í Al-Waleed flóttamannabúðunum með því að taka rúmt eitt prósent sem þar eru, - þá sem best eru settir, - til að flytja í gjörólíkt og framandi umhverfi. Með betra skipulagi hefði mátt gera miklu betur og nýta peningana þannig, að þeir kæmu fólkinu í þessum flóttamannabúðum öllum til góða.

Af hverju tökum við ekki frekar skynsamlega ákvörðun sem felur í sér raunverulega mannúðarstarfsemi og tökum að okkur flóttamannabúðirnar í Al-Waleed og sendum hjálparstarfsmenn, lyf og búnað til að veita öllum í þeim búðum virka hjálp? Það er mannúðarstarf sem nýtist þeim sem verst eru settir og skiptir máli í mannúðarstarfi, og mun meiru en verið er að gera nú með því að taka þá sem best eru settir í búðunum, rúmt eitt prósent íbúanna, og flytja þá í framandi land í ólíkan menningarheim.

Eigum við ekki að taka þessa umræðu öfgalaust og með hagsmuni þeirra sem við getum hjálpað í huga í stað þess að vera í sýndaraðgerðum eins og utanríkisráðuneytið stendur fyrir í málefnum flóttamannanna í Al-Waleed búðunum? Satt best að segja varð ég undrandi þegar ég kynnti mér málið; - af hverju utanríkisráðuneytið telur það virkustu hjálpina við fólkið að hjálpa rúmu einu prósenti íbúana, en gera ekkert fyrir rúm 98% íbúana sem þó eru verr settir en þeir sem valdir verða.

Af hverju ræðum við það ekki í alvöru hvernig við eigum að reka alvöru mannúðarstarfsemi?

Heimaskagi á Skipaskaga

Umræðan um hugsanlega móttöku flóttafólks til Akraness heldur áfram.

Nú um helgina var blaðinu "Heimaskagi" sem er málgagn Frjálslynda flokksins á Akranesi dreift í öll hús á Akranesi.

Í því er meðal annars að finna greinargerð þá sem ég skilaði inn sem formaður Félagsmálaráðs Akraness þar sem ég komst að þessari niðurstöðu:

"Miðað við skamman aðdraganda, lítið svigrúm til undirbúnings, mikla óvissu í málinu og þær horfur sem nú eru í bæjarfélaginu þá tel ég alls ekki tímabært að Akranesbær fallist á að taka á móti flóttafólki að svo stöddu. Sem formaður félagsmálaráðs treysti ég mér ekki til að mæla með þessu".

Þarna er líka ýmislegt fleira. Sjón er sögu ríkari.

Það má skoða blaðið með því að smella á myndina hér fyrir ofan.

Nokkrir punktar til andstæðinga

Þrír stjórnmálamenn hafa á undaförnum dögum sent inn greinar sem birst hafa á vef Skessuhorns varðandi hugsanlega móttöku Akranesbæjar á stórum hópum flóttafólks frá Írak. Þetta eru bæjarfulltrúarnir Karen Jónsdóttir (D) og Rún Halldórsdóttir (Vg) ásamt Guðbjarti Hannessyni alþingsmanni Samfylkingarinnar. Við lestur þessara greina skín í gegn sú litla vitneskja sem liggur fyrir í öllu þessu máli varðandi það verkefni sem framundan er, ef Akranesbær tekur þær skyldur á herðar sem rætt er um. Þessir stjórnmálamenn ætla greinilega að keyra málið áfram á tilfinningarökum en líta lítt til staðreynda sem blasa við.

Ég vil fá að koma inn á nokkra punkta:

- Andstæðingar mínir hafa gert mikið úr því að ég hafi einskis spurt á hvorugum þeirra funda sem haldnir voru vegna málsins með aðilum frá Akranesbæ. Þessir fundir áttu að vera til upplýsinga þar sem ríkisstjórnin hygðist fara fram það við Akranesbæ að tekið yrði á móti 60 flóttamönnum, - 30 í haust og 30 á næsta ári. Ástæðan fyrir því að ég hafði ekki um neitt að spyrja var einföld. Við fengum engar þær upplýsingar sem við þurftum á að halda til að geta metið hvort bæjarfélagið væri í stakk búið fyrir verkefni af þessari stærðargráðu. Fulltrúi félagsmálaráðuneytisins gat einungis sagt að fyrirhugað væri að taka á móti 60 manns alls. Sían var upplýst almennt Þetta yrðu að líkindum einstæðar mæður með börn. Hún gat ekki sagt okkur frá hvaða landi eða heimshluta. Reyndar var látið í það skína á síðari fundinum að líklega yrði um að ræða fólk frá Suður Ameríku. Mér var gersamlega ofboðið að upplifa það að ríkisvaldið kæmi með beiðni um móttöku á 60 manns til bæjarins þar sem kjörnir sveitarstjórnarmenn væru krafðir um að svara „JÁ“ eða „NEI“ innan tiltekins tíma, án þess að fyrir lægju neinar upplýsingar um hvaða fólk væri um að ræða. Þættir eins og aldursskipting eru mjög mikilvægir þegar leggja á mat á svona verkefni.

- Það er alger óþarfi hjá Guðbjarti Hannessyni að gera það tortryggilegt (dæmigert fyrir þær árásir sem ég hef setið undir frá honum og félögum hans), þó ég nefni að það hafi verði látið í veðri vaka að fólkið væri frá Suður Ameríku. Ég greini frá því vegna þess að örfáum dögum eftir síðari fundinn þar sem þetta var nefnt, fréttum við af því í fjölmiðlum að fólkið ætti að koma úr flóttamannabúðum í Írak. Það sem ég er að benda á með þessu er að þarna skeikaði sem sagt ekki bara landi, heldur heilli heimsálfu og tveimur heimshöfum á milli. Þetta sýnir hve illa allt málið er undirbúið.

Mér finnst það alveg makalaust að ríkisvaldið skuli ekki geta sýnt kjörnum fulltrúum þá lágmarksvirðingu að upplýsa okkur um hvað er í bígerð í svona málum þó það sé gert í trúnaði, þannig að við áttum okkur betur á því hvað verið er að fara fram á. Það var ekki hægt í þessu tilfelli heldur var okkur nánast stillt upp við vegg. Samfylkingarkonan Guðrún Ögmundsdóttir formaður flóttamannanefndar ríkisstjórnarinnar sem veist hefur að mér í fjölmiðlum vegna þessa máls, sýndi ekki Akranesi einu sinni þá lágmarksvirðingu að mæta á þessa tvo fundi. Hvorki hún, né Félagsmálaráðuneytið undir stjórn Jóhönnu Sigurðardóttur höfðu uppi nokkra tilburði til að upplýsa kjörna fulltrúa á Akranesi um það sem var í bígerð, umfram það sem fram kom á þessum fundum.

- Þegar greinar Karenar Jónsdóttur og Rúnar Halldórsdóttur eru lesnar kemur í ljós að báðir bæjarfulltrúarnir virðast hafa mjög ólíkan skilning á málinu. Karen talar um að taka við 30 manns á meðan Rún segir að taka eigi við 25 – 30 manns tvö ár í röð. Það gera þá 50 til 60 manns. Fulltrúi Félagsmálaráðuneytisins gerði bæjarfulltrúum, fulltrúum í félagsmálráði og embættisfólki bæjarins það alveg skýrt að ríkið ætlaðist til að það bæjarfélag sem tæki á móti fyrri hópi flóttafólksins yrði einnig látið taka við þeim síðari. Þetta væri allt eða ekkert. Sú staðreynd að Karen og Rún virðast upplifa með mismunandi hætti hvað hér er á ferð styður enn það sem ég hefi bent á, en það er að bæjarfulltrúar virðast ekki gera sér grein fyrir því hvað þeir eru að samþykkja. Reyndar afhjúpa greinar þeirra þá staðreynd að nánast ekkert er vitað um það fólk sem kemur hugsanlega með haustinu.

Bæjarfulltrúar á Akranesi verða að svara þeirri spurningu hvernig þeir ætli að segja „JÁ“ við 30 manns núna en síðan „NEI“ þegar seinni hópurinn kemur eftir eitt ár. Tilfinningarök eins og samkennd, hjálpsemi, siðferðisleg ábyrgð og áfram má telja eru góðra gjalda verð svo langt sem þau ná, og þau verða notuð gegn þeim eftir ár. Og ætli bæjarfulltrúar að vera samkvæmir sjálfum sér að ári, þá verða þeir líka að segja „JÁ“ við seinni hópnum. Af hverju kemur fólk ekki hreint fram og viðurkennir það sem er, að hér er um að ræða 60 manns frá Írak sem koma eiga á tveim árum og taka síðan umræðuna um það? Er verið að blekkja bæjarbúa?

- Allt tal um að flokka fólk við bæjarmörkin og segja „því miður getum við ekki tekið á móti fleira fólki“ er rökleysa. Það er reginmunur á flóttafólki sem er að koma úr fjarlægu og stríðshrjáðu landi, og öðrum sem flytja til bæjarins. Í þessu máli er lágmarkskrafa að kjörnir fulltrúar geri sér grein fyrir þessum mun því í honum er alvara málsins fólgin.

- Húsnæðismálin eru meðal þess sem skiptir máli. Auðvitað er það þannig að það hefur áhrif á leigu markaðinn á Akranesi þegar ríkið kemur inn á hann og þarf kannski allt að 20 íbúðir á tveimur árum. Þetta leiðir vart til lækkunar leiguverðs nú á krepputímum – eða hvað? Akranesbær hefur sótt félagslegar leiguíbúðir inn á þennan markað. Félagmálaráð reyndi undir minni formennsku að minnka biðlista eftir félagslegum íbúðum en mætti vegg í bæjarráði þar sem Gunnar Sigurðsson og Karen Jónsdóttir mynda meirihluta. Og hvar á fólkið að búa? Allt í einni blokk, allt í einni götu, í einu hverfi eða dreift hingað og þangað um bæinn? Við svona spurningum og mörgum fleiri fást engin svör.

- Staðreyndin er nefnilega sú að það hefur ekki farið fram nein fagleg úttekt á einu né neinu varðandi móttöku flóttafólksins. Ég veit ekki til þess að ríkið hafi gert slíka úttekt á Akranesbæ áður en bæjarfélagið varð fyrir valinu sem búsetustaður fyrir 60 flóttamenn. Slík úttekt hefur ekki farið fram á vegum bæjarins. Það var aldrei fyrirhugað að fara í byggingu á nýjum leikskóla og nýjum grunnskóla til að taka við flóttafólki. Þeir skólar áttu að taka við fólki sem flytti vonandi til bæjarins á næstu misserum frá öðrum stöðum á Íslandi til að búa á Skaganum og sækja þar vinnu.

- Karen Jónsdóttir segir að ríkið bindi svo um hnútana að sveitarfélagið þurfi ekki að bera neina fjárhagslega bagga vegna þessa máls um ókomna framtíð. Hvernig? Hún svarar því ekki. Bæjarfulltrúum hefur verið gerð grein fyrir því að ríkið borgi ákveðna upphæð með hverjum einstakling fyrsta árið, og síðan kannski annað ár til viðbótar. Eftir það er ekki trygging fyrir einu né neinu.

------

Þetta eru einungis nokkrir þeir punktar sem ég vildi koma inn á í stuttri grein. Auðvitað er hundleiðinlegt að standa í því að spyrja gagnrýnna spurninga þegar svona mál koma upp, en ég tel mér það skylt sem sveitarstjórnarmanni. Enginn annar virðist ætla að gera það, - og mér sýnist að viðhorfið hjá bæjarfulltrúum verði eitthvað á þá leið „að þetta reddist“.

En málið er bara ekki svo einfalt. Það mun eiga eftir að taka mikla orku, tíma, fjármagn og mannafla.

Álag eykst í barnavernd

Á forsíðu Morgunblaðsins í dag stendur í fyrirsögn: Aukið álag á barnaverndarnefndir er áhyggjuefni.

Þessu er fylgt eftir með mikilli umfjöllun í miðopnu.

Barnaverndarmál geta verið mjög erfið og reynt á alla sem aðild eiga að þeim. Ég hef reynslu af því eftir að hafa starfað í Félagsmálaráði Akraness, sem er barnaverndarnefnd bæjarins.

Barnaverndarmálum hjá félagsmálaráði Akraness hefur fjölgað stórlega á örfáum undanförnum misserum. Þetta er staðreynd sem liggur fyrir í tölum. Ástæðurnar eru margar og geta verið sorglegar. Við sjáum eflaust svipaða fjölgun víða um land.

Bæjaryfirvöld á Akranesi hafa ekki verið í stakk búin til að fylgja barnaverndarmálum eftir nema að litlum hluta, vegna mann- og peningaeklu á félagslega sviðinu.

Ég hef verið gagnrýndur að hafa ekki notað tímann á meðan ég var formaður Félagmálaráðs í tvö ár til að koma hlutunum í lag. Við reyndum að vinna í þessum hlutum eftir bestu getu. Það var mikill einhugur í nefndinni um það - og þakka ég þeim sem unnu með mér í nefndinni fyrir gott samstarf. En við höfðum mjög takmarkað fjármagn. Það var reynt að ræða við fulltrúa meirihlutans í bæjarráði varðandi ýmis mál eins og fleiri félagsleg íbúðaúrræði og annað. En þau lágu á bremsunum í þessu og sögðu að enginn peningur væri til.

Sem er útaf fyrir sig rétt ef við ætlum að reka bæjarsjóð í ballans og ekki fara út í lántökur til að fjármagna rekstur. Það er hættuleg blekking að tala um að Akranes sé eitt ríkasta sveitarfélag landsins eins og sumir hafa gert, því að inni í því dæmi er eignarhlutur bæjarins í Orkuveitu Reykjavíkur.

Ætli menn að tala um þann eignarhlut með þeim hætti að þar séu menn með peninga sem hægt sé að eyða, þá eru menn jafnframt að tala um að Orkuveituhluturinn verði seldur.

Sjálfstæðismönnum er svo sem í lófa lagið að gera það nú og þeim er trúandi til þess, eftir að Frjálslyndi flokkurinn er farinn úr bæjarstjórninni.

Þeim hefði aldrei tekist það með okkar samþykki, því við viljum tryggja forræði almennings yfir orkuauðlindunum.

Þyngsti steinninn fellur

Eftir allt írafár undangenginna daga er gott að kíkja á smá spaug. Oft hefur það glettilega skírskotun til atburða líðandi stundar.

Æðstipresturinn í þessu myndskeiði úr bíómyndinni "Life of Brian" minnir óneitanlega á alla pólitísku rétttrúnaðarsinnana og hræsnisprédikarana í Samfylkingunni og öðrum flokkum.

Það á að taka mann af lífi fyrir að segja það sem ekki má tala um.

En að lokum hittir rétttrúnaðurinn þá fyrir sem prédika hann hæst. Áhrínisorðin og svívirðingarnar sem notuð eru gegn þeim sem hafa kjark til að tala út um málin og standa við skoðanir sínar, hætta einfaldlega að virka. Vopnin snúast í höndum Samfylkingarinnar.

Og þyngsti steinninn lendir á æðsta prestinum.

Stysti bæjarstjórnarfundur sögunnar

Ég fór á bæjarstjórnarfundinn á Akranesi nú síðdegis þar sem bæjarfulltrúar samþykktu einróma að hefja það ferli sem þeir vonast til að endi með því að Akranes geti státað af 60 flóttamönnum frá Írak árið 2010.

Þessum fundi var ruslað af á met tíma. Eins og sjá má á fundargerð þá tók hann tíu mínútur.

Kviss, bæng og búið.

Þarna var valdaráninu huslað af með því að kjósa í nefndir og ráð. Eins og mig grunaði þá hirða fulltrúar úr Sjálfstæðisflokki allar nefndir og ráð. Nefndarsæti sem áður tilheyrðu þeim lista sem Karen Jónsdóttir var í fyrsta sæti fyrir en sveik svo eftirminnilega, falla í hlut Sjálfstæðisflokksins. Eina manneskjan sem fylgir Karen er Helga Jónsdóttir systir hennar. Það er allt og sumt.

Skil það vel. Ekkert heiðvirt fólk vill koma nálægt þessu.

Þegar tillagan um móttöku flóttafólksins var borin upp tók enginn bæjarfulltúi til máls. Ekki einn.

Þetta mál hefur þar með EKKERT verið rætt í bæjarstjórn. Bæjarfulltrúarnir hafa ekki kjark til að ræða málið fyrir opnum tjöldum. Það segir meira en mörg orð um það hve heitt og umdeilt málið er.

Þetta eru bæjarfulltrúarnir sem klufu Akranesbæ í fylkingar í dag:

Guðmundur Páll Jónsson (B)
Hrönn Ríkharðsdóttir (S)
Karen Jónsdóttir (D)
Gunnar Sigurðsson (D)
Rún Halldórsdóttir (Vg)
Sveinn Kristinsson (S)
Þórður Þ. Þórðarson (D)
Ólafur H. Haraldsson (D)
Guðrún Elsa Gunnarsdóttir (D)

Kjaftaskúmum svarað

Fjölmiðlaumræða síðustu daga hlýtur að verða rannsóknaefni þegar fram í sækir.

Vænisýkin sem gripið hefur einkum og sér í lagi sumt málsmetandi Samfylkingarfólk er alveg makalaus. Tónninn var sleginn strax á miðvikudag þegar Björk Vilhelmsdóttir Samfylkingarkona sem situr í velferðarráði Reykjavíkurborgar mætti í viðtal í þættinum Ísland í bítið á Bylgjunni og fór mikinn.

Kallaði mig meðal annars því smekklega nafni "kynþáttahatari".

Mér varð hugsað til allra viðvörunarorðanna sem við í Frjálslynda flokknum höfum haft uppi í innflytjendaumræðunni, og síðan allir þeir þættir sem hafa ræst bara á liðnum vetri. Það er kominn tími til að ræða það aðeins, en það bíður þar til í síðari pistli. En almenningur veit að við í Frjálslynda flokknum höfðum aðeins uppi réttmætar athugasemdir varðandi sjúkdómavarnir, eftirlit og fyrirbyggjandi aðgerðir gegn glæpum. Reynslan hefur sannað það með óyggjandi hætti. Því miður.

Annað sem kominn er tími til:

Það er að þessu fólki sem hingað til hefur komist upp með að kæfa eðlilega umræðu um innflytjendamál með svívirðingum og upphrópunum um samborgara sína, verði hér eftir svarað fullum hálsi. Málið er nefnilega að þetta fólk er í miklum minnihluta meðal þjóðarinnar. En það fer mikinn víða - oftast undir nafnleynd. Ofbeldið sem það sýnir í allri umræðu með skoðanakúgun og stanslausri vöktun er gersamlega óþolandi. Það er kominn tími til að þessu linni.

Þetta er okkar land - okkar þjóðfélag. Við, almennir borgarar, höfum fullan og stjórnarskrárvarinn rétt til að tjá okkur um það hvernig það þróast inn í framtíðina. Við eigum ekki að þurfa að óttast að mannorð okkar sé dregið í svaðið af kjaftaskúmum Samfylkingar í hvert sinn sem við segjum hug okkar og skoðanir.

-----------------------------

Í sama Bylgjuþætti á miðvikudagsmorgun kom Akurnesingurinn Guðbjartur Hannesson. Síðan fyrir ári, alþingismaður Samfylkingar í Norðvesturkjördæmi og formaður félagsmálanefndar Alþingis sem fór mikinn. Guðbjartur hefur helst unnið sér það til frægðar að lofa kjósendum sínum frítt í Hvalfjarðargöngin ef þeir kysu hann á þing.

Smellið hér til að sjá hvers vegna Skagamenn vita hvernig farið hefur með það....

En Guðbjartur sagði margt sem var mjög áhugavert, meðal annars að hann sæi ekkert athugavert við það að velferðarkerfi Akranesbæjar yrði opnað upp á gátt fyrir hverja sem er, og að staðan í skólum Akraness væri svo frábær að ekkert mál væri að varpa fleiri verkefnum á þeirra herðar.

Þetta viðtal við Guðbjart verður varðveitt til betri tíma kjósendum hans til nánari glöggvunar og upplýsinga í aðdraganda næstu Alþingiskosninga. Það var mjög áhugavert að hlusta á hvernig hann er reiðubúinn að forgangsraða fyrir umbjóðendur sína á Akranesi þegar skóla- og velferðarmál eru annars vegar.

Sjálfur formaður félagsmálanefndar Alþingis....

-------------------------------

Annars er boðaður aukafundur númer tvö í bæjarstjórn Akraness klukkan 17:00 í dag. Þá á að gera aðra tilraun til að kjósa fólk í nefndir. Og síðan er liður númer fjögur: Móttaka flóttamanna.

Undirbúningslaust á þar væntanlega að samþykkja ferli sem á að enda með því að 60 flóttamenn frá Írak setjast að á Akranesi.

Sumargjöf Samfylkingar og Sjálfstæðisflokks til Skagamanna.

Umdeilt - mjög umdeilt.

Undarlegt Silfur

Oft hef ég mætt í Silfur Egils en þetta var það skrítnasta sem ég hef lent í. Er enn að melta þetta og hef ekki haft tíma til að skoða þáttinn þannig að ég á örugglega eftir að skrifa meira um hann.

En ég var einn á móti þremur.

1. Þáttastjórnandinn og spyrillinn, Egill sjálfur, alveg bullandi hlutdrægur.

2. Mér var brugðið þegar ég sá heiftina í augum og viðmóti Amal Tamini, en hún færði samt fréttir sem mér var ekki kunnugt um. Þetta er fólk frá Palestínu sem fór til Írak árið 1948. Það er fyrir 60 árum. Þannig eru þetta í raun Írakar af palestínskum uppruna. Flóttafólk af fjórðu og fimmtu kynslóð - býst ég við.

3. Og Kristrún Heimisdóttir aðstoðarkona Ingibjargar Sólrúnar í utanríkisráðuneytinu var ótrúleg þegar hún sagði eitthvað á þá leið að víst gæti Akranes tekið á móti stórum hópi flóttafólks. Veit ekki til að hún hafi nokkru sinni komið til bæjarins, og eitt er víst að stjórnvöld hafa ekki gert neina faglega úttekt á bænum og velferðakerfi hans. Þetta er bara ákveðið í Reykjavík og ákveðið að henda því upp á Skaga.

Og það var alveg makalaust að heyra Kristrúnu Heimisdóttur tala um að við hlytum að geta fundið skólaborð og stóla fyrir börnin til að koma þeim fyrir í kennslustofum.

Þvílíkt og annað eins. Þau skilja ekki orð í íslensku, mér er til efs að þau kunni stafrófið sem við notum hér á landi.....og áfram má lengi telja.

Ég botna ekkert í því í hvaða heimi þetta fólk í utanríkisráðuneytinu lifir í.

Sennilega einhverjum þotuheimi.

Akurnesingum afhjúpast leyniskjal!

Á mánudaginn verður haldinn aukafundur í bæjarstjórn Akraness. Þar á að gera aðra tilraun til að kjósa í nefndir og ráð á vegum bæjarins. Það verður gaman að sjá hvernig valdaræningjarnir Gunnar Sigurðsson, Gísli S. Einarsson og Karen Jónsdóttir (sjá mynd) munu skipta þýfinu á milli sín.

Í fundarboði sem ég fékk sent í gær sem varabæjarfulltrúi, kemur fram að fjórði og síðasti liður er "móttaka flóttamanna". Þar ætlar bæjarstjórnin væntanlega að taka afstöðu til samþykktar vegna 17. liðar frá fundi bæjarráðs þann 6. maí síðastliðinn. Það er:

Bréf flóttamannanefndar félags- og tryggingamálaráðuneytisins, dags. 28.4.2008, þar sem þess er farið á leit við bæjarstjórn Akraneskaupstaðar að sveitarfélagið taki á móti hópi flóttafólks, allt að 30 einstaklingum á árinu 2008. Einnig er gert ráð fyrir að sveitarfélagið taki á móti hópi fólks á árinu 2009.

Með bæjarstjórnarfundarboðinu sem kom í gær fylgir tveggja síðna minnisblað frá Rauða krossinum á Akranesi vegna þessa máls. Í haus beggja síðnanna stendur skrifað; "Aðeins ætlað bæjarfulltrúum - ekki til dreifingar".

Að sjálfsögðu dettur mér ekki í hug að fara eftir þessum fyrirmælum frá Rauða krossinum til bæjarfulltrúa á Akranesi, um það hvað þeir megi sýna umbjóðendum sínum sem eru kjósendur, eigendur bæjarfélagsins og bæjarsjóðs. Þetta mál varðar almannaheill á Akranesi. Leyniskjal Rauða krossins á Akranesi sýnir forkastanleg vinnubrögð í málinu. Því birti ég það hér á Eyjunni.

Lesa má fyrri síðu þess með því að smella hér.

Lesa má síðari síðu þess með því að smella hér.

Þetta minnisblað er eina skriflega plaggið sem bæjarfulltrúar á Akranesi hafa á milli handanna þegar þeir ætla að greiða atkvæði um móttöku flóttafólksins - sem þeir segjast ætla að samþykkja. Maður fær kalt vatn á milli skinns og hörunds þegar það er lesið. Ástæðan er sú að í því eru nánast engar upplýsingar sem skipta máli í svona mikilli og afdrifaríkri ákvörðun. Förum aðeins yfir þetta:

- Í lið 2 segir (feitletrun mín): "Flóttafólkið sem kemur til Akraness í haust...." Hér er beinlínis afhjúpað af framkvæmdastjóra Rauða krossins á Akranesi að það er búið að ákveða að flóttafólkið fari til Akraness. Þetta hefur þá verið gert án þess að málið hafi verið tekið fyrir til ákvörðunar í bæjarstjórn. Bæjarráð hefur ekki komið með neina afstöðu, félagsmálaráð bæjarins hefur ekki veitt neina umsögn. Eini sveitarstjórnarmaðurinn sem hefur skilað inn umsögn vegna þessa máls er ég; - Magnús Þór Hafsteinsson. En samt er búið að taka ákvörðun, án þess að til að mynda nokkrum þeim spurningum sem ég hef lagt fram í vandaðri greinargerð hafi verið svarað. Afstaða bæjarstjórnar á bæjarstjórnarfundi fyrir opnum tjöldum nú á mánudag, verður ekkert annað en málamynda leiksýning ætluð til að blekkja bæjarbúa.

- Í lið 3 stendur: "Gera má ráð fyrir því að hingað komi mæður og börn á leikskóla-, gunnskóla- og hugsanlega framhaldsskóla aldri. Nánari upplýsingar um fjölskyldusamsetningu flóttafólksins hefur flóttamannanefnd ekki haldbæra......". Þetta þýðir það að bæjarfulltrúar hafa engar upplýsingar um fólkið. Samt á að segja já við því að Akranesbær taki að sér 30 manns nú síðsumars, sem aftur mun þýða 30 manns á næsta ári. Þetta án nokkurrar umræðu eða könnunar á því hvort sveitarfélagið sé yfir höfuð með innviði sem þola þetta álag. Hvergi hefur verið leitað umsagna í heilbrigðisþjónustu, hjá skólum eða öðrum stofnunum innan bæjarins sem bera eiga álagið. Enginn veit hvar fólkið á að búa á sama tíma og 25 fjölskyldur bíða eftir félagslegum íbúðum á Akranesi.

Áfram má lengi telja í þessu makalausa plaggi. Ég hvet íbúa Akraness sérstaklega til að kynna sér innihald þess vandlega. Þessi pappír er það eina sem bæjarfulltrúar ykkar ætla að hafa í höndunum við ákvarðnatöku sem verður mjög afdrifarík fyrir bæjarfélagið verði þetta samþykkt.

Að lokum bendi ég á að höfundur þessa minnisblaðs er Anna Lára Steindal. Hún er framkvæmdastjóri Rauða krossins á Akranesi. Jafnframt er hún varabæjarfulltrúi Samfylkingarinnar og á sæti fyrir hönd flokksins í félagsmálaráði Akraness.

Sveinn Kristinsson oddviti Samfylkingarinnar í bæjarstjórn Akraness er jafnframt formaður Rauða kross deildarinnar á Akranesi.

Báðir þessir sveitarstjórnarmenn hafa tekið virkan þátt í því að þvinga flóttamannahópana upp á Akurnesinga. Rauði krossinn á Akranesi mun væntanlega fá í sínar hendur milljóna tugi króna fyrir að sinna þessu verkefni næstu árin. Anna Lára og Sveinn eru báðu megin við borðið í þessu máli.

Máli sem lyktar langar leiðir af pólitískum hrossakaupum, hræsni og svo vondri stjórnsýslu að það vakna hreinlega upp mjög alvarlegar spurningar - mun alvarlegri en ég hef spurt til þessa.

Valdaræningjar finna ekki fólk í nefndir

Ég fór á bæjarstjórnarfund í gær. Fékk mér sæti á fremsta bekk og horfði á valdarán eiga sér stað.

Myndina hér fyrir ofan tók ég með farsímanum. Hún sýnir nýja "meirihlutann" í bæjarstjórn Akraness. Hann hefur 37 % atkvæða Akurnesinga á bak við sig ef miðað er við kosningaúrslit 2006. Fylgi hans er örugglega minna í dag.

Þarna sjáum við Gunnar Sigurðsson forseta bæjastjórnar á bak við hurð, Sjálfstæðisflokksþokkaparið hið nýja:; Gísla S. Einarsson og Karen Jónsdóttur, Þórð Þ. Þórðarson (sem grúfir andlitið í höndum sér), Ingþór B. Þórhallsson vara-vara-vara bæjarfulltrúa og Harald Helgason fyrrverandi vara-vara bæjarfulltrúa og núverandi bæjarfulltrúa.

Á fundinum var lesin upp yfirlýsing um að nýr "meirihluti" væri tekinn við. Þar með er komin upp sú staða að Gísli S. Einarsson og Karen Jónsdóttir hafa náð kverkataki á Sjálfstæðisflokknum á Akranesi þar sem þau munu nú draga hann ofan í djúpa keldu.

Samkvæmt útsendri dagskrá stóð til að kjósa í nefndir, stjórnir og ráð á vegum bæjarins. Þau urðu að fresta því til næsta bæjarstjórnarfundar sem er á mánudag. Þetta sýnir að "nýji meirihlutinn" er svo veikur að þau eiga í vandræðum með að finna fólk í nefndirnar í stað þeirra af lista Frjálslyndra og óháðra sem nú verður sparkað út. Enda er það bara þannig að 14 af 18 á þeim lista hafa lýst óskoruðum stuðning við þann málstað sem ég hef sett fram.

Fólk veit líka sem er að "nýji meirihlutinn" er svo óvinsæll og illa þokkaður í bænum að það eru hverfandi litlar líkur á að nefndastörf fyrir hann verði mjög ánægjuleg. En það verður gaman að sjá hverjir ætla að vinna undir stjórn Gísla S. Einarssonar og Karenar Jónsdóttur.

Þessum "meirihluta" og öllum hans nefndum, ráðum og stjórnum verður að sjálfsögðu veitt mikið og gott aðhald af Frjálslynda flokknum, með greinaskrifum á neti og í blöð, ræðuhöldum, fundastarfi og öðrum þeim aðferðum sem lýðræðið býður upp á í nútíma samfélagi.

Nefndafólk nýja "meirihlutans" getur búið sig undir að þar verður ekkert gefið eftir.

Sextíu og átta prósenta stuðningur

Bylgjan gerði netkönnun í gær og í dag.

Spurningin: Ertu sammála röksemdum Magnúsar Þórs Hafsteinsson varðandi flóttamannaaðstoð á Akranesi?

Þetta er niðurstaðan:

Sextíu og átta prósent segja JÁ.

Aðeins þrjátíu og tvo prósent svara neitandi.

Bæjarstjórnin á Akranesi er í MIKLUM vandræðum ef hún samþykkir komu 60 flóttamanna frá Írak á mánudag eins og stefnt er að.

Þeir verða nefnilega 60 þó þau segi 30 til að blekkja íbúa bæjarins.

Og enn verð ég að þakka fyrir mikinn og góðan stuðning. Össur hefði átt að labba með mér áðan gegnum gamla bæjarhlutann hér á Akranesi.....

Hann hefði orðið öfundsjúkur.

Óskorað traust á svörtum degi

Jæja, í dag er dagurinn þegar Sjálfstæðisflokkurinn, Gisli S. Einarsson og Karen Jónsdóttir ræna völdum á Akranesi.

Svartur dagur í sögu bæjarins.

Það er bæjarstjórnarfundur í stjórnsýsluhúsinu við Stillholt á Akranesi klukkan 16:00.

Íbúar á Akranesi sem hafa tök á að mæta, og eru ósáttir við það sem verið er að gera bæjarfélaginu ættu að fara á þennan fund og horfa á valdaránið eiga sér stað. Ég mæti. Þarna á að kasta fulltrúum Frjálslyndra úr öllum nefndum og gera breytingar á reglum til að hindra eins og hægt er, að við sem höfum 9,3 prósent á bak við okkur getum unnið að bæjarmálum sem kjörnir fulltrúar.

Síðan á að fara í að taka algera U - beygju í velferðarmálum bæjarfélagsins með móttöku á 60 flóttamönnum frá Írak á næstu tveim árum. Þetta án þess að kjósendur sem eru eigendur bæjarins og bæjarsjóðs fái nokkuð um það að segja.

Bæjarstjórnarfundurinn er opinn almenningi.

-----------------------

Eftirfarandi yfirlýsing var samþykkt á fundi hjá Bæjarmálafélagi Frjálsyndra og óháðra á Akranesi, sem haldinn var á kaffihúsinu Skrúðgarðurinn á Akranesi í gærkvöldi 15. maí.

Mikill einhugur var á fundinum.

Í lok hans var ég beðinn fyrir að koma þessari yfirlýsingu til fjölmiðla með ósk um birtingu.

Sjálfur er ég sammála þeim hluta yfirlýsingarinnar sem snýr að Karenu Jónsdóttur og Sjálfstæðisflokknum.

Niðurstaðan er þar með sú að 14 af þeim 18 sem voru á listanum eru efnislega algerlega samþykk því sem hér fer á eftir. Karen Jónsdóttir er gersamlega rúin trausti og tiltrú sinna gömlu félaga:

Yfirlýsing frá Bæjarmálafélagi Frjálsyndra og óháðra á Akranesi

VIÐ UNDIRRITUÐ vorum á lista Frjálslyndra og óháðra á Akranesi í sveitarstjórnarkosningum 2006, lýsum yfir fullum stuðningi við Magnús Þór Hafsteinsson varabæjarfulltrúa og formann félagsmálaráðs Akraness. Við erum sammála greinargerð hans vegna beiðni um móttöku flóttafólks á Akranesi sem lögð var fram á fundi meirihluta bæjarfulltrúa og meirihluta fulltrúa í félagsmálaráði Akraness 9. maí síðastliðinn.

VIÐ MÓTMÆLUM því valdaráni sem á sér stað á Akranesi þegar Karen Jónsdóttir bæjarfulltrúi Frjálslyndra og óháðra gengur nú til liðs við Sjálfstæðisflokkinn á miðju kjörtímabili. Við sem unnum ötullega að framboði listans teljum að hún hafi með þessu brugðist trausti bæði kjósenda, og okkar sem öfluðum henni brautargengis.

VIÐ HÖRMUM að Sjálfstæðisflokkurinn skuli með því að taka þátt í þessum gjörningi hafa valið að eyðileggja meirihlutasamstarfið á Akranesi. Margt gott hefur áunnist á undanförnum tveim árum og við sem stóðum að lista Frjálslyndra og óháðra erum sátt við að hafa tekist að standa við nær allt sem við hétum kjósendum vorið 2006.

VIÐ SKORUM á Karen Jónsdóttur að hún segi þegar af sér sem bæjarfulltrúi. Þau 9,3 prósent kjósenda á Akranesi sem greiddu lista Frjálslyndra og óháðra atkvæði sitt í síðustu bæjarstjórnarkosningum voru ekki að veita Sjálfstæðisflokknum umboð sitt.

Rannveig Bjarnadóttir 3. sæti

Sæmundur Tryggvi Halldórsson 4. sæti

Kristinn Jens Kristinsson 5. sæti

Guðbjörg Ásgeirdóttir 6. sæti

Sigurjón Runólfsson 7. sæti

Elías Ólafsson 8. sæti

Barbara Davis 10. sæti

Stefán Þór Þórisson 13. sæti

Gunnar Freyr Hafsteinsson 14. sæti

Pétur Gissurarson 15. sæti

Einar Jónsson 16. sæti

Steinar Hagalínsson 17. sæti

Ragnheiður Ólafsdóttir 18. sæti

--------------------

Ég þakka mínum góðu félögum fyrir traustið.

Bilaður vindhani við Vesturgötu

Ráðherrann sem í dag situr í minnsta og aumkunarverðasta ráðherrastól norðan Alpafjalla fer mikinn á bloggi sínu í kvöld.

Össur Skarphéðinsson ímyndar sér að ég hafi orðið fyrir miklu pólitísku höggi og sé nánast útlægur ger á landi hinna fögru ísa.

Þetta er kolrangt stöðumat hjá fyrrverandi formanni Samfylkingarinnar.

Aldrei hef ég upplifað þvílíkan meðbyr með mínum málstað og nú.

Þegar fólk stoppar mig ítrekað á götu til að taka í hönd manns og segja nokkur hrósyrði, þegar menn og konur koma til mín í röðum og klappa mér á bakið fyrir frammistöðu síðustu daga þá er eitthvað mikið í gerjun.

Þegar síminn stoppar ekki daglangt, þegar tölvupóstar berast og þegar konan mín sem fer víða um bæinn starfa sinna vegna, færir mér ótal kveðjur frá bæjarbúum sem hún hefur hitt á förnum vegi daglangt þegar ég kem heim á kvöldin, - þá hef ég næga vissu fyrir því að ég hef gert skyldu mína sem stjórnmálamaður sem starfar fyrir almenning í þessu landi.

Ég hef breytt rétt.

Fólk er einfaldlega búið að fá yfir sig nóg af skoðanakúgun og yfirgangi Össurar og hans nóta þegar útlendingamálin eru annars vegar.

Össur og hans pólitísku trúfélagar eru búin að hrópa "rasistar, rasistar, kynþáttahatarar, kynþáttahatar" svo oft að saklausum borgurum sem spyrja eðlilegra spurninga, - að trúverðugleikinn er fokinn allan veg veraldar.

Sjálfstæðisflokkurinn á Akranesi, sem Össur hefur svo stór orð um, hefur látið Gísla S. Einarsson og Karen Jónsdóttur draga sig út í mesta pólitíska slys sem um getur í manna minnum hér á Skaganum.

Minn pólitíski radar segir mér það sem ég vissi fyrir, að fólk flest hér á Skaganum er algerlega á öndverðum meiði við bæjarstjórnarfulltrúana sem sitja nú, þegar kemur að gerræðislegri ákvörðun þeirra um móttöku á stórum hópi flóttafólks frá Írak.

Vindhaninn Össur mælir ekki réttar pólitískar vindáttir meðal fólksins í landinu.

Enda engin furða.

Hann er í Samfylkingunni.

Spörfuglar í flokki ránfuglsins

Ég vil byrja á að þakka fyrir þann ótrúlega mikla stuðning sem ég fann fyrir í allan gærdag og gærkvöld. Síminn stoppaði ekki hjá mér. Sérstaklega þakka ég stuðninginn frá íbúum á Akranesi.

Það var giska áhugavert að sjá sjónvarpsmyndir í gærkvöld af þrjú þúsundasta bæjarráðsfundi þar sem valdarán Sjálfstæðisflokksins í bænum var kórónað - í bili.

Þarna sátu þeir bæjarfulltrúarnir sem allir sem einn ætla nú að koma í bakið á kjósendum á Akranesi með því að samþykkja grundvallarbreytingu á velferðarstefnu bæjarins á miðju kjörtímabili. Án þess að það hafi nokkuð fengist rætt meðal íbúa og eigenda bæjarsjóðs - hvað þá heldur að þeim hafi verið gefinn kostur á að segja sína skoðun á málinu með lýðræðislegum hætti í kosningu.

Í öllu þessu er falin sú staðreynd að nú hefur verið gerð tilraun til að sparka eina bæjarfulltrúanum sem spurði eðlilegra spurninga við þetta allt saman út úr bæjarstjórn. Glæpur hans var að segja bæjarbúum frá því hvað væri í aðsigi og reyna að vara þá við. Ég og aðrir kjörnir fulltrúar á lista Frjálslynda flokksins sem eru sammála stöðumati sem fram kemur í minnisblaði mínu, fáum nú að uppskera með því að okkur verður fleygt úr öllum nefndum á vegum bæjarins.

Svona er nú illa komið fyrir lýðræðislegri umræðu og vandaðri stjórnsýslu á Skaganum.

Sjálfstæðisflokkurinn á Akranesi getur verið stoltur af verkum sínum. Hann er nú orðinn eins og hver önnur drusla í höndunum á Ingibjörgu Sólrúnu Gísladóttur, Jóhönnu Sigurðardóttur, Guðrúnu Ögmundsdóttur og Gísla S. Einarssyni. Og bæjarbúar fá að borga brúsann.

Ákvörðun um að taka á móti 30 íröskum flóttamönnum hefur í raun verið tekin og í því felst að þeir eiga að verða 60 þegar upp verður staðið. Þeir eiga þá að koma á tveimur árum. Allt tal um að samþykkt sé að taka á móti 30 er bara blekking til þess ætluð að slá ryki í augu bæjarbúa á Akranesi.

Ég mætti Gísla S. Einarssyni bæjarstjóra tvisvar í fjölmiðlum í gær til umræðna um þetta mál. Í fyrra skiptið á síðdegisútvarpi Rásar 2. Þar talaði Gísli af sér. Hann upplýsti að búið væri að taka ákvarðanir í málinu í samráði við félagsmálaráðuneyti Jóhönnu Sigurðardóttur. Það hefur þá verið gert framhjá öllum stjórnsýslustofnunum bæjarins, svo sem félagsmálaráði, bæjarráði og bæjarstjórn.

Í seinna skiptið mætti ég Gísla síðan í Kastljósi.

Í báðum þessum þáttum kom berlega í ljós að bæjarstjórinn á Akranesi á ekki að tjá sig í fjölmiðlum. Maðurinn er skelfilegur talsmaður. Hann laug ítrekað í þættinum á Rás 2, var illa undirbúinn, taugaóstyrkur og allur í klessu. Í Kastljósinu var hann sömuleiðis Akranesbæ til lítils sóma. Hann datt meira að segja út á tímabili, sat stjarfur, góndi út í loftið og hætti að fylgjast með.

Bæjarstjórinn á Akranesi er í raun persónugerfingur nýja "meirihlutans" sem er ákaflega veikur "meirihluti". Gunnar Sigurðsson oddviti Sjálfstæðismanna og forseti bæjarstjórnar hafði greinilega ekki manndóm eða burði í sér til að mæta í fjölmiðla í gær, en sendi Gísla garminn í staðinn.

Karen Jónsdóttir þurfti að lesa stamandi og hikstandi upp af handskrifuðum miða þegar kom að því hjá henni að reyna að skýra kjósendum í beinni fréttaútsendingu sjónvarps frá því hvers vegna hún hefur svikið þá. Hrikalegt að horfa upp á þetta.

Þetta fólk mun aldrei geta byggt upp ímynd Akraness sem sterks sveitarfélags. Hin "hreini meirihluti" Sjálfstæðisflokksins er afar veikur. Það er ekki nóg með að hann sé skipaður veikgeðja einstaklingum sem ekki eru stjórntækir í samstarfi, - heldur eru þeir líka reiðubúnir að láta ríkisvaldið valtra yfir hagsmuni bæjarbúa hvenær sem er.

Þessi "meirihluti" hefur aðeins 37 prósent greiddra atkvæða úr kosningunum 2006 á bak við sig.

"Valdaræningjar" er því rétta orðið yfir þetta lið.

Meira síðar í dag....

Valdarán á vordegi

Það er undarlegt hvernig siðblindir og siðspilltir stjórnmálamenn geta alltaf leitað hælis í Sjálfstæðisflokknum.

Nú í morgun barst sú frétt að Karen Jónsdóttir bæjarfulltrúi á Akranesi væri gengin í þennan flokk. Sömuleiðis Gísli Einarsson bæjarstjóri.

--------------------------

Sjaldan launar kálfurinn ofeldið. Karen var í fyrsta sæti hjá F-listanum á Akranesi við bæjarstjórnarkosningar fyrir tveimur árum. Hún var það fyrir mín orð. Við vorum góður hópum sem bjó til framboðslista og við skelltum okkur í bæjarstjórnarslaginn. Þetta var og er gott lið - með örfáum undantekningum sem eru Karen og Helga systir hennar. Sennilega er ekki ofmælt að ég hafi verið potturinn og pannan á bak við það framboð. Hin voru öll algerlega óreynd í pólitík. Ég kenndi þeim og leiðbeindi. Á framboðsfundum var það ég sem hélt ræðurnar. Karen Jónsdóttir hefur aldrei geta haldið skammlausa ræðu eða skifað pólitíska grein. En ég taldi rétt að hafa hana í fyrsta sæti. Gefa ungri konu tækifæri og allt það....

Karen var "óháð" í fyrstu. Ég var ekkert að pressa á hana að ganga í Frjálslynda flokkinn. Hef alltaf talið það farsælast að fólk gengi í flokkinn að eigin hvötum - ekki fyrir þrýsting. Hún gekk svo í flokkinn að loknum kosningum.

Í aðdraganda Alþingiskosninga fyrir rúmu ári skarst í odda. Hún heimtaði að einhver frá Akranesi færi í annað sæti á framboðslista Frjálslynda flokksins í Norðvestur kjördæmi. Lýðræðisleg niðurstaða kjördæmisráðs var hins vegar sú að Kristinn H. Gunnarsson færi í það sæti. Karen Jónsdóttir brást við með því að segja sig úr Frjálslynda flokknum. Hún um það. Takið eftir; - þetta var ekki málefnaágreiningur - þetta var ágreiningur um persónu.

En það fennti yfir þetta og við sættumst þó ekki gengi hún aftur í flokkinn. Og ég ekki að pressa neitt á það. Fólk sem segir sig úr stjórnmálaflokkum vegna þess að það fær ekki viljan sinn í metingi um trúnaðarstöður er ekki eftirsóknarvert í flokksstarfi.

Og nú gengur hún í Sjálfstæðisflokkinn. Hún hirðir það umboð sem Frjálslyndum og óháðum var falið af kjósendum fyrir tveim árum og fer með það yfir í annan flokk. Telur sig væntanlega komast upp með þetta - að svíkja bæði kjósendur og félaga sína með þessum hætti.

Ég velti því fyrir mér hvernig hún muni nú geta litið framan í meðborgara sína á Akranesi eftir þetta? Skagamenn eru í grunninn gott fólk og heiðarlegt. Þeir kunna vart að meta svona. Ég þekki mitt heimafólk.

----------------------

Um hann Gísla S. Einarsson bæjarstjóra gildir önnur saga en þó merkilega svipuð Karenar þegar að er gáð. Sannast þar hið fornkveðna að "sækjast sér um líkir".

Ég opnaði leið fyrir hann til að verða bæjarstjóri fyrir tveim árum síðan. Hann hafði svikið félaga sína í Samfylkingunni. Ekki vegna málefnaágreinings - heldur vegna þess að hann var ekki settur nógu ofarlega á framboðslista til Alþingis. Í aðdraganda bæjarstjórnarkosninga hafði hann lýst sig sem bæjarstjóraefni Sjálfstæðisflokksins.

Íhaldið ætlaði að fiska á karlinn. Ég hjólaði í hann í kosningabaráttunni, enda ljóst að framboð hans gat ógnað Frjálsyndum og óháðum. Eftir að við unnum góðan sigur og vorum að sigla inn í meirihluta sá ég aumur á karlinum. Ég man alltaf eftir því þegar við Karen Jónsdóttir fórum og hittum Gunnar Sigurðsson oddvita Íhaldsins og Sæmund Víglundsson bæjarfulltrúa á heimili Gunnars kosninganóttina til að ræða hugsanlegan möguleika á meirihluta. Ég hafði átt frumkvæði að þeim viðræðum með því að hringja í Gunnar um leið og fyrstu tölur bárust.

Það fyrsta sem Gunnar sagði við okkur þegar við höfðum sest í sólstofuna hjá honum var að það væri ekkert atriði fyrir Sjálfstæðisflokkinn að Gísli S. Einarsson yrði bæjarstjóri. Með öðrum orðum; Sjálfstæðisflokkurinn var reiðubúinn að svíkja bæjarstjóraefni sitt á Akranesi fyrir það að komast í meirihluta!

Ég sagði ekkert - en þótti þetta harkalegt. Mér fannst Gísli ágætis karl, hann gjörþekkti Skagann og hafði mikla reynslu af félagsmálum bæði í sveitarstjórn og á Alþingi. Bæjarstjóraspurningin var opin, en þegar Sjálfstæðismenn stungu upp á því tveim dögum eftir kosningar að Gísli yrði bæjarstjóri þá samþykkti ég það. Ég kenndi að vissu leyti í brjósti um karlinn. Hann sem fyrrverandi þingmaður var í volæði inni í álveri á Grundartanga. Nöturleg örlög fyrir gamla manninn. Hvers vegna ekki að leyfa karlinum að spreyta sig?

Ég sagði JÁ, og frelsaði Gísla þar með úr rykinu í álverinu.

Nú hefur hann heldur betur launað fyrir sig því ég veit að hann er búinn að vera að "lobbýa" fyrir því að Akranes taki við 60 flóttamönnum frá Írak. Vitandi það að slíkt myndi eflaust eyðileggja meirihlutann á Akranesi. Hvað honum gekk til veit ég ekki. Gísli er ekki mjög snjall maður, en ég vissi þó ekki að hann væri svona illa innrættur. Þarna eru aðrir spunakarlar og kerlingar að baki og þetta lyktar af samsæri úr herbergjum ónefndra ráðherra. Samsæri til að koma höggi á Frjálslynda flokkinn. En þeim mun ekki verða kápan úr því klæðinu.

-----------------------

Ég er eiginlega mest hissa á því að Sjálfstæðismenn á Akranesi skuli nú láta draga sig út á það fen sem nú er framundan. Þau eru að gera sömu mistök á Akranesi og flokkurinn hefur gert í Reykjavík.

Þar hlýtur Gunnar Sigurðsson að bera þyngsta ábyrgð þegar upp er staðið. Óheilindi í pólitík koma alltaf í bakið á mönnum. Ég og við hin á lista Frjálsyndra og óháðra á Akranesi höfum tekið þátt í þessu meirihlutasamstarfi af fullum heilindum og einurð. Enda er það svo að okkur hefur tekist að koma nær öllum okkar kosningaloforðum í verk á fyrstu tveimur árum kjörtímabilsins.

Gunnar Sigurðsson hefur sýnt af sér mikil óheilindi í samskiptum við mig og Frjálslynda flokkinn. Mér þykir það leitt því ég hef metið Gunnar mikils. Hefur þótt hann fara vaxandi í samskiptum. Hið sama má segja um margt af því fólki innan Sjálfstæðisflokksins sem vinnur að bæjarmálum á Akranesi.

Skömm þeirra sem koma í bakið á samstarfsflokki með þessum hætti og síðan aftur í bak kjósenda og íbúa á Akranesi með því að samþykkja nú móttöku á 60 flóttamönnum frá Írak verður lengi í minnum höfð á Skaganum.

Aumingja allt þetta fólk - sagan á eftir að dæma það hart.

En fyrst kemur dómur kjósenda eftir tvö ár.....

Hin pólitíska óöld hræsnara Samfylkingar

Pólitískir hræsnarar virðast telja að ég hafi framið skelfilegan glæp.

Ég leyfi mér að setja spurningamerki við og andmæla afar óvandaðri málsmeðferð ríkisstjórnarinnar varðandi móttöku á 60 manna hópi flóttafólks frá Írak.

Ég voga mér að benda á að þessi fjöldi inn í rúmlega 6.000 manna sveitarfélag eins og Akranes - jafngildi því að rúmlega 1.000 flóttamanneskjur frá Írak kæmu til Reykjavíkur.

Ég bendi á að þessu fylgi ýmsir annmarkar. Fjölmörgum spurningum sé ósvarað. Kemst að þeirri niðurstöðu að vegna skamms undirbúnings, óvissuástands í þjóðfélaginu og mikillar spennu í velferðarkerfi Akraness þá sé bærinn ekki í stakk búinn til að takast á við þetta verkefni að svo stöddu.

Ég vísa til þess að móttaka flóttafólks á kjörtímabilinu hafi hvergi verið nefnd hjá neinum flokki í aðdraganda sveitarstjórnarkosninga á Akranesi fyrir tveimur árum. Kjósendur og eigendur bæjarsjóðs hafi því ekki fengið tækifæri til að tjá afstöðu sína til svona máls.

Með öllu þessu færi ég rök í ítarlegri greinargerð.

Þessa greinargerð legg ég fyrir meirihluta bæjarstjórnar Akraness og meirihluta félagsmálaráðs bæjarins. Ég leyfi síðan bæjarbúum að sjá hana. Miðað við þann þrönga tímafrest sem stjórnvöld setja í málinu, tel ég mikilvægt að þau (íbúar bæjarins) séu upplýst um gang mála. Þetta varðar fólkið sem býr í bænum og þeirra nærumhverfi.

Þau eiga þennan bæ - ekki Össur Skarphéðinsson og ríkisstjórn Samfylkingar og Sjálfstæðisflokks.

Gott og vel - ef ég á að taka höggin fyrir það að hafa kjark til að standa í lappirnar og tala af skynsemi í þessu máli - þá skal svo vera.

En mikið verður nú áhugavert að fylgjast með þeim sem þegja.

Að gefnu tilefni: Minnisblað vegna flóttafólks

Minnisblað til meirihluta bæjarstjórnar Akraness
Lagt fram á meirihlutafundi 8. maí 2008

Efni:

Formleg beiðni félagsmálaráðuneytis um móttöku flóttafólks árin 2008 og 2009.

Bakgrunnur:

Þann 28. apríl síðastliðinn barst bæjaryfirvöldum formleg ósk frá félagsmálaráðuneytinu að bærinn tæki á móti flótafólki. Áður höfðu tveir óformlegir fundir farið fram. Sá fyrri með formanni félagsmálaráðs, fulltrúa minnihluta í félagsmálaráði, félagsmálastjóra Akraness af hálfu Akranesbæjar, og fulltrúa frá félagsmálaráðuneytinu og Rauða krossinum. Síðari fundurinn var með félagsmálaráði og bæjarstjórn þar sem fulltrúar frá félagsmálaráðuneyti, Rauða krossi og félagsmálastjóri Reykjanesbæjar mættu til fundarins.

Talað hefur verið um allt að 60 einstaklinga deilt niður á tvo hópa. Ekki hafa fengist neinar upplýsingar á þessum fundum um hvaða fólk væri að ræða, aðrar en þær að talað var um einstæðar mæður og í veðri látið vaka að þetta yrðu hópar frá Suður Ameríku. Skýrt var tekið fram af hálfu félagsmálaráðuneytisins að annað hvort skuldbindi sveitarfélagið sig til að taka á móti báðum hópunum eða engum.

Fyrir utan þessa tvo fundi hefur hvorki félagsmálaráðuneytið, Rauði krossinn eða flóttamannanefnd haft uppi neina viðleitni til að hafa samband við félagsmálaráð eða formann þess. Engar frekari upplýsingar hafa borist um gang mála, né látið í ljós hvað stjórnvöld séu yfir höfuð að legga ráðin á um í þessu máli.

Nýjustu fréttir:

Fjölmiðlar 6. maí 2008 greindu frá því að ríkisstjórnin hefði nú ákveðið að bjóða allt að 30 palestínskum flóttamönnum hæli hér á landi, og að þessi hópur komi til landsins í sumar. Samkvæmt tilkynningu félagsmálaráðuneytisins (http://www.felagsmalaraduneyti.is/frettir/frettatilkynningar/nr/3788) er hér um að ræða fólk sem nú býr í Al – Waleed flóttamannabúðunum sem eru á landamærum Írak og Sýrlands. Ekki bárust neinar upplýsingar um að þetta væri sá hópur sem Akranesbær hefur verið beðinn um að taka á móti, þar til þessi frétt kom fram í fjölmiðlum síðdegis 6. maí.

Samkvæmt fréttum sem finna má á netinu þá er fólkið í þessum búðum, Palestínufólk sem bjó í Bagdad höfuðborg Írak og þar í kring, þangað til „hinar viljugu þjóðir“ gerðu innrás í landið í mars 2003. Þá upphófst skálmöld í Írak sem meðal annars leiddi það af sér að fólk af palestínskum uppruna reyndi að flýja land. Að því er ég fæ best séð þá er fólkið í Al Waleed einstaklingar sem hafa ekki komist yfir landamærin frá Írak til Sýrlands þar sem þau skortir vegabréf. Þau eru því föst í Írak og hafa væntanlega hafst við þessar aðstæður í rúm fjögur ár. Ekki hef ég fundið frekari upplýsingar um bakgrunn þessa fólks, en þætti ekki ólíklegt að hér sé um að ræða Palestínumenn sem hafa upphaflega flúið frá Palestínu til Írak í kjölfar styrjalda við Ísrael, svo sem sex daga stríðsins árið 1968. Hér gætu því verið á ferðinni einstaklingar sem hafa verið flóttafólk allt sitt líf og þekkja ekkert annað.

Álitamál:

Flóttafólki má hjálpa á ýmsa vegu. Það er hægt að koma fólki til hjálpar þar sem það er, en það er líka hægt að taka á móti þeim og veita þeim hæli hér á landi. Ef síðari kosturinn er valinn þá verður að vanda mjög til verka. Hér er um mjög flókna aðgerð að ræða. Góður undirbúningur er lykilatriði. Tryggja verður að velferðarkerfi í því nærumhverfi sem tekur við flóttafólki sé í stakk búið til að taka verkefnið að sér með öllu því sem fylgir. Einnig verður að tryggja að þetta sé gert í góðri sátt við þá íbúa sem fyrir eru í þessu nærumhverfi. Þeir hafa sín réttindi sem borgarar og skattgreiðendur.

Flóttamannaráð styðst við reglur sem leggja mjög ríkar skyldur á herðar þeim sveitafélögum sem taka að sér hópa flóttafólks. Sjá http://www.felagsmalaraduneyti.is/malaflokkar/flottafolk/mottaka/nr/1344

Ég vil hér varpa fram nokkrum spurningum sem ég tel skipta máli og að svör verði að liggja fyrir um, áður en gengið er til frekari ákvarðatöku um það hvort samfélagið á Akranesi er nægjanlega í stakk búið til að taka á móti stórum hópi flóttafólks. Ég bendi á að 60 manns er um 1% af íbúafjölda bæjarins. Þetta jafngildir því að um 1.100 manna hópur flóttafólks kæmi til Reykjavíkur á tveimur árum.

1. Samsetning hópsins og bakgrunnur
Hver er aldursskipting þess fólks sem kemur? Hverjar eru félagslegar aðstæður, svo sem hjúskaparstaða? Eru þetta einstæðar mæður? Hve stórar eru fjölskyldurnar? Hversu mörg leikskólabörn, grunnskólabörn og unglingar á framhaldsskólastigi eru í hópunum? Hver er menntun þeirra fullorðnu? Hvernig er heilsufar fólksins, bæði andlegt og líkamlegt?

Allt eru þetta lykilspurningar sem við verðum að fá svör við til að hægt sé að meta hver þörf verður fyrir þætti eins og húsnæði, pláss í leikskólum, grunnskólum og framhaldsskóla. Menntun fullorðinna skiptir máli til dæmis með tilliti til atvinnumöguleika. Einnig þegar kemur að því að meta þörf fyrir ýmsa aðstoð við aðlögun að íslensku samfélagi og þá sérstaklega að nærumhverfinu hér á Akranesi. Hvað þarf að gera varðandi starfsmannahald í leik- og grunnskólum bæjarins til að tryggja að börnin fái stuðning og næga þjónustu? Þarf að fjölga starfsfólki og þá með hvaða hætti? Hvað kostar það? Ég minni á að skólafólk hér í bæ hefur undanfarið kvartað mjög yfir því að vera undir miklu álagi. Launakröfur hafa verið uppi og kjaradeila við bæinn sem enn sér ekki fyrir endann á. Koma barna flóttafólks mun ekki draga úr þessu meinta álagi.

Heilsufarið skiptir einnig máli þar sem því þarf að sinna, væntanlega með þeirri heilbrigðisþjónustu sem til boða stendur hér á Akranesi. Er sjúkrahús og heilsugæsla í stakk búið að takast á við það að sinna flóttafólki?

Hvað með íslenskukennslu og túlkaþjónustu? Höfum við mannskap og þekkingu meðal fólksins í bænum til að takast á við það? Eru einhver hér á Akranesi sem tala þau tungumál sem notuð eru í Miðausturlöndum? Starfar slíkt fólk á leikskólum og í grunnskólum bæjarins í dag?

2. Húsnæðismál
Ljóst er að finna þyrfti mjög fljótt og nú í sumar um tíu leiguíbúðir fyrir flóttafólkið hér í bæ. Annað eins yrði að finna fyrir hópinn sem kæmi að ári. Hvar á fólkið að búa? Færi það allt í eitt hverfi, eða myndi það dreifast um bæinn? Hvaða áhrif hefur það á leigumarkaðinn þegar eftirspurn eftir leiguhúsnæði eykst með þessum hætti? Í dag eru um 25 fjölskyldur á biðlista eftir félagslegu húsnæði frá bænum. Núverandi meirihluti hefur legið á bremsunum þegar um er að ræða fjölgun á félagslegum leiguíbúðum. Við sem sitjum í félagsmálaráði Akraness heyrum af því að fátækt fólk á hrakhólum eigi erfitt með að finna leiguhúsnæði hér í bæ nema þurfa að borga háar fjárhæðir í mánuði hverjum.

3. Atvinnumál
Miðað við það fjármagn sem fylgir frá ríkinu þá á það að koma fyrsta árið, kannski eitthvað síðari árið og síðan ekki meir. Eftir það er fólkið alfarið á ábyrgð bæjarfélagsins. Hugsunin á bak við þetta er sú að takast eigi að aðlaga fólkið að íslensku samfélagi á 12 – 24 mánuðum þannig að það geti staðið á eigin fótum sem sjálfstæðir borgarar. Í þettu er fólgin sú krafa að fólki verði útveguð atvinna. Ég minni á að Akranes hefur á undanförnum mánuðum orðið fyrir alvarlegum skakkaföllum í atvinnulífinu sem ekki síst hafa bitnað á konum. Þær konur sem missa nú vinnuna hjá HB Granda eiga mjög erfitt með að finna ný störf. Nú bætast við tíu til tuttugu konur sem okkur ber skylda að útvega vinnu, og í forgang fram yfir þær konur sem nú sjá fram á atvinnuleysi. Hvernig leysum við þetta?

Og hvað gerum við ef konurnar fara ekki á vinnumarkaðinn? Hver á að framfleyta þessum fjölskyldum þá? Bæjarsjóður?

Lokaorð og niðurstaða mín
Sem formaður félagsmálaráðs og varabæjarfulltrúi í Bæjarstjórn Akraness þá hef ég hugleitt þetta mál mjög vandlega. Til viðbótar þeim spurningum sem tæpt er á hér fyrir ofan þá vil ég koma eftirfarandi á framfæri.

- Ég geri mjög alvarlegar athugasemdir við allan tilbúnað umhverfis þetta mál. Stjórnvöld hafa samband við okkur fyrir nokkrum vikum síðan og stilla okkur nánast upp við vegg. Við erum krafin svara um það hvort við ætlum að taka við flóttafólki – já eða nei. Settur er mjög þröngur tímafrestur og okkur tjáð að annaðhvort skuldbindum við okkur nú til að taka á móti báðum hópum eða ekki neinum. Ekki fylgja þessu neinar frekari upplýsingar varðandi það fólk sem um ræðir. Við fáum svo loks fréttir um það í fjölmiðlum. Ég hef ákveðnar grunsemdir um að stjórnvöld séu búin að hafa það á prjónunum í allnokkurn tíma að taka á móti flóttafólki frá Miðausturlöndum og lýsi furðu minni yfir þeim makalausa dónaskap sem Akranesi er sýndur sem sveitarfélagi að við séum ekki upplýst betur en raun ber vitni. Ég minni á að sveitarfélagið hefur sinn sjálfsákvörðunarrétt sem varinn er í stjórnarskrá lýðveldisins. Sú staðreynd að við þurfum að gefa samþykki fyrir móttöku flóttafólks er byggð á því að þegar það er hingað komið þá berum við ábyrgð á því sem sveitarfélag. Ekki bara fyrsta kastið, heldur allan þann tíma sem það býr hér í bæjarfélaginu.

- Akranes hefur stækkað mjög hratt undanfarin misseri. Íbúum hefur fjölgað hraðar en dæmi eru um fyrr. Þetta er jákvætt en hefur í för með sér ákveðna vaxtarverki sem enn eru ekki komnir fram að fullu. Við höfum staðið í mikilli varnarbaráttu við að reka okkar velferðarkerfi og sinna lögbundinni þjónustu á félagsmálasviðinu. Sömuleiðis hefur staðan verið þröng á skólasviðinu, bæði varðandi grunnskóla og leikskóla. Við stöndum frammi fyrir gríðarlegu átaki í framkvæmdum á vegum bæjarins til að mæta þeirri þjónustuþörf sem kemur í kjölfar mikillar íbúafjölgunar. Það er mitt mat að við þurfum á öllu okkar að halda við að einbeita okkur að þessum verkefnum á næstu misserum ef vel á að takast til.

- Ég sem sit í félagmálaráði bæjarins verð áþreifanlega var við það að félagsleg vandamál eru að aukast í bænum. Það kreppir hratt að í þjóðfélaginu, við höfum lent í skakkaföllum í atvinnulífinu sem enn sér ekki fyrir endann á. Miklir óvissutímar eru framundan hér á landi í efnahagsmálum, en allir sammála um að útlitið sé dökkt og forsætisráðherra meira að segja talið ástæðu til að brýna fyrir þegnum landsins að fara varlega og gæta aðhalds. Félagsmálaráð Akraness er nú í byrjun maí komið verulega fram úr fjárhagsáætlun varðandi aðstoð á þessu ári. Var gerð bókun um það til bæjarstjórnar á síðasta fundi nú á mánudag. Félagsmálastjóri tilkynnti þá ráðinu að beiðnum um fjárhagsaðstoð frá bænum væri að fjölga mjög hratt þessa dagana og hraðar en hún hefði áður séð gerast á svo skömmum tíma.

Ljóst er að félagsmálaráð mun þurfa verulega aukafjármuni á þessu ári til að mæta þessari auknu þörf. Segja má að kreppan sé þegar farin að bíta á Akranesi. Bæjarfélagið hefur þó gott orð á sér, - að hér sé gott að búa. Félagsmálastjóri segir eftirtektarvert að einstæðar mæður sæki í að flytja til Akraness því hér sé hægt að fá leikskólapláss, umönnunargreiðslur og fleira. Augljóst er að álag á félagsmálasvið bæjarins er stöðugt að aukast. Hver verður mannaflaþörf þar í náinni framtíð? Er bæjarsjóður í stakk búinn til að ráða fleiri félagsráðgjafa til að sinna meðal annars auknum verkefnum vegna flóttamannahjálpar?

- Það að bæjarfélagið taki að sér stóran hóp flóttamanna er meiriháttar pólitísk ákvörðun og alger stefnubreyting á félagslega sviðinu. Með þessu er sveitarfélagið hætt að einbeita sér að því að sinna lögbundnum velferðarskyldum sínum, en til viðbótar byrjað að bera ríkar skyldur og sinna alþjóðlegu hjálparstarfi innan marka bæjarfélagsins. Hér er á ferðinni grundvallarrmál sem er allt annars eðlis en spurning um hvort eigi nú að ráðast í hinar eða þessar bygginaframkvæmdir. Það hefur aldrei verið tekin nein pólitísk umræða um þetta innan sveitarfélagsins. Íbúar bæjarins sem eru skattgreiðendur, kjósendur og eigendur bæjarsjóðs - hafa aldrei verið spurðir þeirrar spurningar hvort þau vilji að þeirra fjármunum sé varið í svona verkefni? Enginn flokkur hafði móttöku flóttamanna á kjörtímabilinu á sinni stefnuskrá þegar gengið var til sveitarstjórnarkosninga vorið 2006. Þetta hefur aldrei verið rætt í málefnavinnu innan núverandi meirihluta. Ég tel að með því að taka ákvörðun um móttöku flóttamanna að íbúum bæjarins forspurðum þá séu kjörnir fulltrúar að koma í bakið á umbjóðendum sínum.

Niðurstaða mín í þessu máli er eftirfarandi:

Miðað við skamman aðdraganda, lítið svigrúm til undirbúnings, mikla óvissu í málinu og þær horfur sem nú eru í bæjarfélaginu þá tel ég alls ekki tímabært að Akranesbær fallist á að taka á móti flóttafólki að svo stöddu. Sem formaður félagsmálaráðs treysti ég mér ekki til að mæla með þessu.

Akranesi, 7. maí 2008

Magnús Þór Hafsteinsson (sign.)

Gallhörð ESB andstaða í Noregi

Andstaða norsku þjóðarinnar við að Noregur gangi í Evrópusambandið er alltaf að aukast - og hún eykst hratt.

Samt ekki jafnhratt og fylgishrun Samfylkingarinnar er niður á við hér á landi - enda erfitt að toppa slíkt afrek.

Nú segja mælingar í skoðanakönnunum að 60 prósent Norðmanna segi NEI við ESB aðild. Hefur aldrei mælst meiri.

Spurt var: "Hvað myndir þú kjósa ef það yrði þjóðaratkvæðagreiðsla um ESB aðild á morgun?"

Og Norðmenn sjá ekki baun í bala eftir því að hafa sturtað aðildarsamningunum niður í þjóðaratkvæðagreiðslu öðru sinni árið 1994. Síðan þá hefur andstaðan bara aukist.

Meirihlutinn segir nei í öllum flokkum nema systurflokki Sjálfstæðisflokksinsm, íhaldsflokknum Hægri. Í þeim flokki segja 70% JÁ. Meira að segja í systurflokki Samfylkingarinnar, Arbeiderpartiet, er meirihlutinn á móti.

Og unga fólkið í Noregi er mest andvígt ESB aðild - takið eftir því.

Þið getið lesið meir um þetta í þessari frétt Aftenposten.

Norðmenn eru engir kjánar - það hef ég alltaf vitað og sagt.

Vorkvöld í Reykjavík

Akrafjall og Skarðsheiðin eins og fjólubláir draumar.

Ekkert er fegurra en vorkvöld í Reykjavík.

Tra - la - la - la



Syngjum við með!???

----------------

Vorkvöld í Reykjavík
Evert Taube / Sigurður Þórarinsson

[G] Svífur yfir Esjunni sólroðið [D] ský,
sindra vestur [Am] gluggar sem [D7] brenni í [G] húsunum.
[G] Viðmjúk strýkur vangana vorgolan [D] hlý,
vaknar ástar- [Am] -þráin í [D7] brjóstum á [G] ný.
[G] Kysst á miðju stræti er [D7] kona ung og heit,
[Em] keyra rúntinn piltar sem [B7] eru' í stelpuleit.
[C] Akrafjall og [C#o] Skarðsheiði [G] eins og fjólubláir [E7] draumar
[Am] Ekkert er [D7] fegurra' en [G] vorkvöld í Reykjavík.

[G] Tjörnin liggur kyrrsæl í kvöldsólar- [D] -glóð
kríurnar þótt [Am] nöldri og [D7] bjástri í [G] hólmanum.
[G] Hrjúfa sig á bekkjunum halir og [D] fljóð
hlustar skáldið [Am] Jónas á [D7] þrastanna [G] ljóð.
[G] Dulin bjarkarlimi á [D7] dúnsins mjúku sæng
[Em] dottar andamóðir með [B7] höfuð undir væng.
[C] Akrafjall og [C#o] Skarðsheiði [G] eins og fjólubláir [E7] draumar
[Am] Ekkert er [D7] fegurra' en [G] vorkvöld í Reykjavík.

[G] Hljótt er kingum Ingólf og tæmt þar hvert [D] tár,
tryggir hvíla [Am] rónar hjá [D7] galtómum [G] bokkunum.
[G] Svefninn er þeim hóglega siginn á [D] brár.
Sunnanblær fer [Am] mildur um [D7] vanga og [G] hár.
[G] Ilmur er úr grasi og [D7] angan moldu frá,
[Em] aftansólin purpura [B7] roðar vestursjá.
[C] Akrafjall og [C#o] Skarðsheiði [G] eins og fjólubláir [E7] draumar
[Am] Ekkert er [D7] fegurra' en [G] vorkvöld í Reykjavík.

Rússarnir mega vara sig!

Því eitt mega þeir frönsku eiga.

Þeir kunna sko að fljúga!

(Nú þarf að spyrja hvað þetta franska flugævintýri kostar íslenska skattgreiðendur)



(Upptökur sem sýna flug Mirage þotna franska flughersins í Afríku)

Vive la France!

Koma fjögurra franskra orrustuþotna til Íslands vekur athygli útí heimi.

Engin furða. Fransmenn hafa hingað til ekki sýnt því mikinn áhuga að deila hertólum sínum með NATO þjóðum eins og okkur.

Ég sé nú í kvöld að Aftenposten í Noregi er með langa frétt um þetta. Norðmenn fylgjast grannt með. Þeir hafa áhyggjur af því að Rússar hafa náð vopnum sínum á nýjan leik og eru farnir að sýna vöðva sína sem stórveldi í Norðurhöfum.

Alveg eins og á tímum kalda stríðsins.

Á næstu áratugum verður tefld mikil refskák um yfirráð og ítök á Norðurslóðum. Koma Fransmanna hingað til lands nú er túlkuð með þeim hætti að þeir ætli ekki að láta þessi átök fara fram hjá sér, heldur taka fullan þátt. Spyrja má hvort það leiði ekki til þess að Rússum þyki enn meir að sér þrengt? Þeim þykir nú nóg um með stöðugri stækkun NATO austur á bóginn, með uppsetningum á eldflaugaskotpöllum þar eystra m. a. með "leynilegri" blessun íslensku valdstjórnarinnar og fleira.

Í frétt Aftenposten kemur fram að Valur Ingimundarson var í Ósló í vikunni til að halda erindi um Ísland og "geopólitík" á Norðurslóðum. Hann ber Norðmönnum þann boðskap segir Aftenposten, að flug á vegum NATO á Íslandi sé ekki lengur umdeilt mál hér á landi. Aftaðan til hermála hafi breyst "dramatískt" eftir að Kaninn fór.

Spyrja má hvort Vinstri grænir geti skrifað upp á þetta?

En það er óneitanlega kómískt að í dag eru það sósíalistar sem áður þrömmuðu gegn hernum, sem standa nú fyrir því að gefa Frakklandi möguleika á því að kasta sér með virkum hætti út í vopnaskak hér á landi sem getur þróað upptaktinn að nýju köldu stríði - kannski fyrr en flesta grunar.

Samfylkingin bregst ekki kjósendum sínum - frekar en fyrri daginn.

"Peace in our times"

Breska Samfylkingin í klessu

Í kvöld hef ég fylgst með fréttum á SKY.

Lokaniðurstöður borga- og sveitarstjórnakosninga á Bretlandseyjum.

Kosningaafhroð Verkamannaflokksins - bresku Samfylkingarinnar - er sögulega skelfilegt.

Bretar eru náttúrulega búnir að gera sér grein fyrir því hvílíkir pólitískir loddarar eru í þessum flokki Gordon Brown, Tony Blair og félaga.

Hið sama er óðum að renna upp fyrir almenningi á Íslandi varðandi Samfylkinguna hér á landi.

Mér hefur lengi litist vel á stjórnmálamanninn sem nú er nýji borgarstjórinn í London.

Boris Johnson.

Hann er kraftmikill og ákveðinn - tekur sjálfan sig passlega hátíðlega.

Maður að mínu skapi.

Tíminn líður hratt

Á morgun eru aðeins 40 dagar eftir af frestinum sem valdstjórnin hefur til að svara áliti mannréttindanefndar Sameinuðu þjóðanna um kvótakerfið.

Mér sýnist á þessari frétt af sjávarútvegráðherra, að svarið sem fólkið í sjávarbyggðum þessa lands geti vænst að heyra um, eigi að verða eitthvað í líkingu við sveifluna frá manninum með stóra fiskinn hér:

Hrun, hrun, Hrunadans

Eitt er það sem slær mig þegar ég heyri fréttir af niðurstöðum skoðanakönnunar Gallup.

Fylgi flokksins sem boðar ESB aðild HRYNUR á milli mánaða.

1. maí - dagur mótmæla

Í dag ætla ég að fara í 1. maí göngu.

Ég ætla að mótmæla getulausri valdstjórn þessa lands.

- Valdstjórn er sem er skipuð fólki sem lifir í allt öðrum heimi en venjulegt fólk hér á landi.

- Valdstjórn sem geymir heimska og hrokafulla ráðamenn sem svíkja loforð sín til alþýðunnar um leið og þeir komast til valda og loka síðan eyrunum fyrir köllum frá þegnum þessa lands.

- Valdstjórn sem lifir í slíkum fílabeinsturni að hún á engin úrræði önnur þegar þegnar úr hópi verkalýðsins grípa til örvæntingarfullra aðgerða til að fá hana til hlusta, en að siga á þá lögreglusveitum til að niðurlægja þá og refsa.

- Valdstjórn sem er skipuð forystu sem hugsar ekki um hag fólksins, en er á veruleikaflótta á lúxusfarrýmum nú þegar kreppir að þjóðinni.

- Valdstjórn sem lætur það óátalið að þjóðin sé arðrænd upp á hvern einasta dag í skjóli mannréttindabrota.

- Valdstjórn sem horfir þegjandi á það þegar auðvaldsöflin eru að sölsa undir sig geysiverðmætar endurnýjanlegar auðlindir landsmanna.

- Valdstjórn auðmannadekursins sem lætur sér vel líka (og hjálpar í raun til við), að grafið sé undan samfélaginu með því að breikka sífelt bilið á milli hinna ofsaríku og hinna þrautpíndu launaþræla sem í raun halda þjóðfélaginu gangandi með vinnu sinni.

Alþýðu Íslands óska ég til hamingju með daginn.

Vér mótmælum allir!