Þegar stórt er spurt

Rétt rúmu ári eftir kosningar spyr Guðmundur Steingrímsson forviða í Fréttablaðinu; - hvað sé að gerast?

Ég get svarað því.

Það er ekkert annað að gerast en það að Guðmundur og mörg, mörg fleiri eru nú að fatta að þau voru blekkt og höfð að fíflum í síðustu kosningum.

Guðmundur var til að mynda nytsamur sakleysingi:

1. Sonur pabba síns
+
2. Sonarsonur afa síns
=
Fínn til að nota sem listaskraut í framboði.

Klækjarefir í forystusveit Samfylkingarinnar stóðu fyrir þessu og þetta skilaði þeim í ríkisstjórn.

Sorrí.....

(Það er bæði töff og fyndið að spila þessi tvö myndbönd samtímis ofan í hvert annað:)

Hverjir eru "helstu hagfræðingar"?

Í gær mátti lesa frétt þess efnis hér á vef Skessuhorns að fulltrúar á vegum bæjarins hefðu undirritað kaupsamning að nýju húsnæði fyrir bókasafn á Akranesi fyrir rétt tæpar 300 milljónir króna af sameiginlegum sjóðum bæjarbúa.

Þarna er haft eftir gáfumenninu Gísla S.Einarsyni bæjarstjóra Akraness að; “Þrátt fyrir efnahagsástandið vildu menn halda áfram og ljúka uppbyggingu bókasafns með stæl. Helstu hagfræðingar telja það óskynsamlegt að ríki og sveitarfélög dragi saman seglin eins og nú árar og Akranes ætlar ekki að gera það.”

Ég staldraði hugsi við þessa tilvitnun enda nýbúinn að lesa frétt af bókun sem gerð var í Borgarráði Reykjavíkur í gær þar sem ráðið "lýsi áhyggjum sínum yfir breyttum efnahagshorfum sem þegar hafi haft mikil áhrif á verðbólgu og atvinnuástand og muni auka útgjöld borgarinnar og lækka tekjur. Mikilvægt sé nú að fara vel yfir allar áætlanir borgarinnar í þessu ljósi til að geta mætt þessum breyttu aðstæðum".

Eins og sjá má í þessari frétt á visir.is þá telur hagfræðingur Reykjavíkurborgar augljóst að kreppa sé framundan í landinu. Auðsýnt sé að tekjur borgarinnar muni dragast verulega saman. Nú hlýtur að vera ljóst að hagfræðing Reykjavíkurborgar er ekki að finna í safni bæjarstjórans á Akranesi yfir "helstu hagfræðinga" þjóðarinnar, enda rímar stöðumat Reykjavíkurhagfræðingsins illa við veruleikaskyn Gísla S. Einarssonar og nýfenginna "félaga" hans í Sjálfstæðisflokknum á Akranesi.

Bæjarbúar á Skaga hljóta að eiga heimtingu á að fá að vita hvaða hagfræðingar hér á landi hafi lætt því að meirihluta bæjarstjórnar, að nú ári vel fyrir skuldsett sveitarfélag að gefa allt í botn í framkvæmdum fyrir marga hundruði milljóna? Og það á tímum þegar þjóðin í boði Íhaldsins stendur frammi fyrir því sem getur orðið versta efnahagskreppa í sögu lýðveldisins með tilheyrandi samdrætti, atvinnu- og tekumissi, ekki síst fyrir sveitarfélög eins og Akranes sem þó má alls ekki við slíku. Kreppu sem bara hríðversnar dag frá degi.

Nú ætla ég ekki að draga úr því að það er aðkallandi að lausnir finnist á húsnæðismálum fyrir bókasafnið á Akranesi, enda tók ég virkan þátt í stefnumótun varðandi það sem formaður menningarmála- og safnanefndar bæjarins. Það var áður en dimm ský dró að fullu fyrir sólu í efnahagsmálum þjóðarinnar. Kjörnir fulltrúar hljóta að haga framkvæmdaseglum eftir vindi í fjármálahorfum bæjarfélagsins. Bæjarsjóður er enginn spilakassi þó Karen Jónsdóttir formaður bæjarráðs í tali sínu um lottóvinninga til ótilgreindra verkefna óvikomandi skyldum Akraness sem sveitarfélags, sé greinilega þeirrar skoðunar.

Ég spyr: Hefur núverandi meirihluti bæjarstjórnar Akraness, látið fara fram einhverja endurskoðun á fjármálum bæjarins og horfum þar um, í ljósi þeirrar kreppu sem flokkur þeirra hefur með vanstjórn og vitlausum ákvörðunum kallað yfir þjóðina? Er þess að vænta að fram fari endurmat, svipað því og hagfræðingur Reykjavíkurborgar hefur gert og lagt var fyrir borgarráð í gær? Eða lýtur fjárhagur og rekstur Akranesbæjar einhverjum öðrum lögmálum en rekstur Reykjavíkurborgar?

Ég tel að nú beri að staldra við og endurmeta stöðuna varðandi rekstraráform og framkvæmdir Akranesbæjar. Var til að mynda skoðaður sá möguleiki að hætta við nýbyggingu fyrir bókasafn að Dalbraut 1? Í staðinn hefði kannski mátt reyna að fá bókaverslun Eymundsson til að færa sig um set í annað tómt húsnæði innan þessa verslunarkjarna og ná þannig fram rými fyrir bókasafn í tveimur hlutum sem nú standa tómir og þeim hluta sem nú hýsir bókaverslunina. Þannig hefði tekist að leysa húsnæðisvanda bókasafnsins með því að nýta rými sem nú stendur tómt. Ég skal ekki segja til um hvað þetta hefði kostað, en velti því fyrir mér hvort svona möguleiki hafi yfir höfu verið skoðaður áður en ákveðið var að dæla út 300 milljónum úr bæjarsjóð í þetta verkefni sem á að vera fullgreitt fyrir í febrúar næstkomandi.

En það eru svo sem mörg tilefnin til að doka við embættisfærslur á vegum Akraneskaupstaðar þessa dagana. Fráleitt er að þetta greinarkorn sé það síðasta sem ég sendi frá mér um það pólitíska fjölleikahús sem þrífst við Stillholt þar sem aðal trúðurinn gegnir nafninu Gísli.

--------------

PS:

Læt flakka með myndband sem sýnir Geir H. Haarde hagfræðing og forsætisráherra syngja "Lóa litla á Brú". Þetta á eitthvað svo vel við í dag þegar úrvalsvísitalan í Kauphöllinni náði nýjum og óþekktum botni. Sem fjármálaráðherra, forstætisráðherra og fleira í mörg, mörg ár þá er Geir H. Haarde maðurinn sem ber ábyrgð á ástandinu.

Geir er örugglega verri hagfræðingur en söngvari....

Syngjum við með?:

Og síðan saga þeirra varð sögu margra lík.

Þau áttu börn og buru og þau búa í Reykjavík.

Hann vinnur eins og hestur og hún hefur sjaldan frí,

því Lóa þarf að fá sér fötin ný.

Lóóóooógaaa litla á Brú, hún er lagleg enn.......

Af útreið og útreiðartúrum

"Þegar litið er til þessa fyrsta árs Ingibjargar Sólrúnar í stóli utanríkis- og varnarmálaráðherra má ljóst vera að hún hefur engan áhuga á að framfylgja stefnuyfirlýsingu ríkisstjórnarinnar, dugleysi hennar stendur landinu fyrir þrifum og dugnaðurinn er því til óþurftar. Þegar kemur að samskiptum við umheiminn vill hún ekki segja þrjótunum til syndanna, en aðrar yfirlýsingar hafa reynst þjóðinni til skaða. Til hvers er hún þá?"

Þetta eru lokaorðin í ítarlegum pistli sem Andrés Magnússon birtir á Moggablogginu. Titillinn er "Utanríkisráðherra er ekki vandanum vaxinn". Þessi pistill er leiftrandi uppgjör Sjálfstæðismannsins við utanríkisráðherra og formann Samfylkingar, eftir að sú síðarnefnda hefur setið eitt ár í embætti.

Ég minnist þess ekki að nokkur ráðherra hafi fengið aðra eins útreið í langan tíma.

Sjón er sögu ríkari. Ég leyfi mér að benda á pistil Andrésar sem má lesa með því að smella hér.

Annars er ljósmyndin hér fyrir ofan tekin af "málverki" (eftir hvern?), sem birtist í lok áróðursmyndbands Samfylkingarinnar sem finna má á You Tube og lagt var út 5. maí 2007, í aðdraganda síðustu alþingiskosninga fyrir rúmu ári.

Þarna situr núverandi utanríkisráðherra Íslands í útreiðartúr á baki Bandaríkjaforseta og hýðir hann með svipu.

Maður er nú ýmsu vanur, en ég hrökk í kút þegar ég sá þetta í fyrsta sinn nú áðan. Skyldu bandarísk stjórnvöld hafa séð þetta?

Myndbandið er annars samhangandi áróður gegn hinu "illa afli" Sjálfstæðisflokknum, m. a. spilað undir laginu úr mafíubíómyndunum um Guðföðurinn.

Myndbandið er í raun grátbroslegt nú í ljósi þess hvað liggur eftir Samfylkinguna eftir eitt ár í ríkisstjórn með þessu "voðalega" stjórnmálafli.

Hefur nokkuð breyst; - nema þá til hins verra fyrir land og þjóð?:

Grátt ofaní svart

Þá hefur Nicolas Sarkozy forseti Frakka kveðið upp úr um að það komi ekki til greina að fleiri löndum verði bætt inn í Evrópusambandið fyrst Lissabon sáttmálinn er í uppnámi eftir að Írar felldu hann á dögunum. Angela Merkel kanslari þýskra er sammála.

Við eigum nú að hætta að eyða dýrmætum tíma og orku í að einblína á og rífast um inngöngu í Evrópusambandið. Í staðinn einbeita okkur að því að takast á við okkar eigin vandamál á okkar eigin forsendum.

Og það liggur á.

Ég hef miklar áhyggjur af því að stjórnmálamenn sem með mistökum sínum bera ábyrgð á núverandi ástandi, séu allsendis ófærir til að takast á við vandamálin með þeirri einbeitningu sem þarf til. Þeir eru þjakaðir af fortíðinni. Hér er fyrst og fremst um að ræða ráðherra Sjálfstæðisflokksins. Þau þora ekkert að gera, því þau eru svo hrædd við að þurfa með því að viðurkenna að þau hafi gert mistök - að þau hafi haft rangt fyrir sér.

Og hvernig er hægt að treysta Samfylkingunni sem er með Evrópusambandsaðild á heilanum og sér ekkert annað til lausnar í núverandi stöðu en að Ísland skríði þar inn? En nú er morgunljóst að það verður ekki næstu misserin þar sem allt er að fara í háaloft innan sambandsins.

Og svo er það augljóst að traust Sjálfstæðismanna á Samfylkingunni er ekki mikið. Og fyrirlitning Samfylkingarfólks á Sjálfstæðisfólki er alþekkt og þarf ekki að fletta í mörgum greina- og bloggsöfnum til að fá það skjalfest. Þetta hugarþel hefur reyndar verið endurgoldið hjartanlega af Sjálfstæðisfólki gegnum árin.

Ég hef aldrei getað botnað í því að þessi tveir flokkar færu saman í ríkisstórn.

Við stöndum frammi fyrir þeirri nöturlegu staðreynd að þrátt fyrir að ríkisstjórnarmeirihlutinn á Alþingi hafi sjaldan eða aldrei verið jafn yfirgnæfandi, þá verður að gera langa leit að ríkisstjórn sem hefur verið jafn farlama til aðgerða og sú sem nú situr. Plaggið varðandi íbúðamálin sem kom fram í gær er alltof seint lagt fram, og það er alltof óskýrt. Og það hefði þurft að gera miklu meira. Eins og að afnema stimpilgjöld, og koma með útfærslur varðandi gjaldtöku til lækkunar á eldsneytisverði, sem forsætisráðherra minntist varfærnislega á í snautlegri 17. júní ræðu sinni.

Við verðum sem allra fyrst að leita allra mögulegra leiða til að auka gjaldeyristekjur þjóðarbúsins. Þau hefðu átt að fara að tillögum okkar í Frjálslynda flokknum og taka upp 220 þúsund tonna jafnstöðuafla í þorski næstu þrjú árin.

Einhvern veginn finnst mér að fálmið í gær sýni í raun að nú er alvöru stjórnarkreppa á Íslandi. Ríkisstjórninni er hvergi að takast að sýna með aðgerðum þá forystu sem þarf til að telja kjarkinn í fólkið í landinu, sem er full þörf á að gera því það er löngu ljóst að nú fara í hönd erfiðir tímar.

Stjórnarkreppan bætist við efnahagskreppuna sem nú er óðum að skella eins og Tsunami flóðbylgja á þjóðinni.

Dökkgráu er bætt ofan í svart.

Skonrokk: Klassík I

Þessi snilld er konfekt fyrir augu og eyru.

Njótið:

Dáðleysi og ráðleysi mannréttindabrjóta

Á sjálfan þjóðhátíðardaginn, 17. júní, opinberaðist með átakanlegum hætti hversu ráðlaus, dáðlaus og ósamstíga þessi ríkisstjórn er.

Á sama tíma og umhverfisráðherrann stundaði millilandaflug frá Ósló og einkaflug frá Reykjavík til að komast á ísbjarnarveiðar í Skagafirði, þá stóð forsætisráðherrann á Austurvelli og hélt ræðu þar sem hann hvatti þjóðina til aðhalds. Hann talaði um gróðurhúsaáhrif og þann ávinning sem myndi vinnast ef þessi örþjóð við ysta haf drægi nú úr bílanotkun sinni.

Mér fannst sláandi að hann sagði ekki neitt sem gat verið til þess fallið að telja kjarkinn í þjóðina. Það er ekki nóg hjá forsætisráðherra að fara í ræðustól á Austurvelli og lýsa því yfir að nú sé komin kreppa. Hann verður líka að segja eitthvað um það hvernig RÍKISSTJÓRNIN ætli að taka á málunum.

Það er eins og ráðherrar þessarar ríkisstjórnar séu ekki í neinum tengslum við almenning í þessu landi. Einhvern veginn var það svo lýsandi fyrir ástandið að á meðan Geir stóð í ræðustólnum og hélt ræðuna sína þá veifuðu íslenskir sjómenn mótmælaspjöldum í bakgrunni. Hefði Geir snúið sér við þá hefði hann sjálfsagt ekkert botnað í þeim dónaskap að fólk væri að mótmæla.

En Geir snéri sér ekki við, enda var hann með fyrirfram skrifaða og lesna ræðu. Hann þurfti að fylgja innihaldsrýru handriti.

The show must go on.

Á meðan forsætisráðherrann stóð og sagði fátt eða ekkert bitastætt, þá gátu áhorfendur sem fylgdust með í sjónvarpi lesið þetta yfir höfði hans (sjá mynd); "Ríkisstjórnin brýtur mannréttindi - Vér mótmælum allir".

Tilefnið var að sjálfsögðu innantómt svar ríkisstjórnarinnar við úrskurði mannréttindanefndar Sameinuðu þjóðanna um kvótakerfið. Þarna voru á ferðinni sjómennirnir tveir sem sendu kæru til mannréttindanefndarinnar, þeir Örn Sveinsson og Erlingur Sveinn Haraldsson. Menn sem eiga sér enga aðra ósk en þá að fá að stunda sinn atvinnurekstur í sinni heimabyggð. Láta gott af sér leiða fyrir land og þjóð, og afla dýrmætra gjaldeyristekna með því að nýta náttúruauðlindina í hafinu.

En þeir fá ekki frið eða möguleika til þess - fyrir fólkinu og flokkunum sem nú skipa ríkisstjórn.

Og hinn efnahagslegi kjarnorkuvetur nálgast hratt.

Bensínblús

Þessi gæji hér fyrir ofan virðist vita ýmislegt um bensínverð víðs vegar um heiminn.

Miðað við það sem hann segir þá er dýrastur dropinn í heimi reyndar í Noregi!

8,73 per gallon.

En við fylgjum fast á eftir.

8,28 per gallon.

Ódýrast er það hjá Húgó Chavez í Venezúela - 12 sent per gallon....

Hverjir eru að græða á okkur?

------

Forsætisráðherrann flutti sína 17. júní ræðu í gær. Hann sagði meðal annars:

"Við verðum nú sem þjóð að bregðast við hinum gríðarlegu hækkunum á innfluttu eldsneyti. Eina leiðin í því efni, sem skilar varanlegum árangri, er að draga úr notkuninni með minni akstri og betri nýtingu, notkun sparneytnari ökutækja, tilflutningi yfir í aðra orkugjafa o.s.frv. Við eigum ýmissa kosta völ í þeim efnum.

Nauðsynlegt er að efla fræðslu um svokallaðan vistakstur. Skynsamlegt gæti einnig verið að breyta fyrirkomulagi gjaldtöku af ökutækjum og eldsneyti í þessu skyni en einnig til að draga úr losun gróðurhúsalofttegunda. Farartæki sem knúin eru með óhefðbundnum orkugjöfum njóta þegar skattalegra ívilnana.

Ég hvet almenning til að skoða vandlega allar færar leiðir í þessum efnum. Þjóðin verður að breyta neyslumynstri sínu og framlag hvers og eins skiptir máli, bæði fyrir viðkomandi einstakling en einnig heildina".

Þýðir þetta ekki að ráðherrabílunum sem flestir eru þungir jeppar, verði nú lagt og minni farartæki tekin upp í staðinn?

Sýna gott fordæmi og svoleiðis?

------

Annars finnst mér að það ætti að gera alla strætisvagna alveg gjaldfrjálsa ekki seinna en strax. Sömuleiðis fjölga vögnum og ferðum milli staða. Fá fólk á höfuðborgarsvæðinu til að draga úr akstri einkabíla. Nota strætó í staðinn. Við myndum spara stórfé. Mengun á höfuðborgarsvæðinu yrði væntanlega minni - það er að segja ef þetta tækist vel og fólk legði bílunum.

Hafi einhvern tímann verið lag til að kenna fólki að nota strætó - þá er það nú.

Og auðvitað ætti fyrir löngu að vera búið að mæta kreppunni með því að breyta gjaldtöku og álagningarmálum tengdum ökutækjum og eldsneyti.

En mér finnst einhvern veginn eins og ríkisstjórnin þjáist af verkfælni á öllum sviðum.

Er ég einn með þá tilfinningu?

Kill Teddy Vol. 2

Enn bætist í safn náttúrufræðimyndbanda Samfylkingarinnar undir safnheitinu "Fagra Ísland".

Nú síðast er það bjarndýr sem samkvæmt eðlisávísun hopar undan til sjávar og er þá fellt.

Veit ekki hvað menn óttuðust í þetta sinn. Síðast var það að týna dýrinu í þoku. Hvað var það nú? Að dýrið myndi kafa og koma upp við bryggjusporðinn á Sauðárkróki?

En landkynningin er góð - eða hitt þó heldur.

Bjútífúl Æsland.

Allt-í-plati Björgvin mætir Birni

Það kemur svo sem ekki á óvart að nú skuli annar ísbjörn hafa fundist á Skaga. Þeir fara oft um fleiri en einn á svipuðum slóðum.

Þetta gæti verið bróðir, systir eða móðir hins sem felldur var á dögunum á ábyrgð umhverfisráðherra Samfylkingarinnar - eflaust til dýrðar umhverfisstefnunni Fagra Ísland.

Reyndar var leitað að öðrum hvítabirni eftir það víg, en ekkert sást.

En nú er hann fundinn við þá saklausu iðju að stela eggjum og leggjast síðan til svefns.

Í náttúru Íslands, sem er líka náttúra ísbjarna - hvort sem Samfylkingunni og Sjálfstæðisflokk líkar betur eða verr.

Vonandi lendum við ekki í að gera sömu mistökin og síðast. Þau voru hrikaleg PR katastrófa fyrir Ísland og ófyrirgefanlegur smánarblettur í umhverfismálum, enda hefur umhverfisráðherra Samfylkingarinnar ekki borið sitt barr síðan. Reyndar sýndist mér í einhverri frétt áðan að settur umhverfisráðherra í afleysingum nú sé Björgvin G. Sigurðsson.

Það er sami Björgvin og aldrei ætlaði að sjá Samfylkinguna verða hækju Íhaldsins, samanber þetta hér. En það var fyrir síðustu kosningar, þegar núverandi umhverfisráðherra í afleysingum skrifaði lærðar greinar um "flokk skræpótta fuglsins" og hampaði sér og sínum fyrir geysilega vistvæna umhverfisstefnu.

Er ég sá eini sem sér kaldhæðnina í því að þessi allt-í-plati ráðherra ríkisstjórnar Sjálfstæðisflokks og Samfylkingar sem um daginn tók svo fyrstu skóflustungu að nýju álveri í Helguvík, - skuli nú vera á vakt þegar nýr ísbjörn finnst norður í landi?

En nú er ekki um annað að ræða en að flytja dýrið lifandi aftur til síns heima. Embættisfólk umhverfisráðherra og ráðherrann sjálfur sem sóru svo sárt við og lögðu um daginn að engin ráð hefðu verið önnur en að drepa björninn, hljóta að hafa nýtt tímann síðan þá og hugsað út áætlun og unnið undirbúningsvinnu ef ske kynni að fleiri birnir fyndust.

Hér eru tillögur sem ég setti fram 3. júní síðastliðinn:

Svona hefði mátt gera þetta:

1. Það átti að loka fyrir alla umferð almennings og gæta þess að ekki kæmist styggð eða hræðsla að dýrinu sem var alveg rólegt í upphafi.

2. Það átti að vera hægt að leggja út æti og þannig gefa birninum að éta, dópa hann niður og flytja á brott.

3. Ein af þyrlum Gæslunnar hefði getað tekið hann í neti niður á þjóðveginn.

4. Þar hefði mátt bíða með kassa, gám eða öflugt trébúr sem röskir smiðir hefðu sett saman í dag niður á Sauðárkróki.

5. Dýrið flutt á bíl til hafnar á Skagaströnd eða Sauðárkróki.

6. Þar um borð í fiskibát og sigla svo með bjössa norður að hafísröndinni og sleppa honum lausum þar.

------------
Hér fyrir ofan er nýjasta ískortið sem finna má á vef Veðurstofunnar (smellið á til að sjá stærra). Það er þriggja daga gamalt. Eins og sjá má er ísröndin nokkuð skammt undan Vestfjörðum og að hluta innan miðlínu Íslands og Grænlands.

Hvert stefnir Írland?

Síðustu daga hef ég verið að kynna mér stöðu mála á Írlandi.

Á föstudag gerði írska þjóðin eigin stjórnmálamönnum, eigin fjölmiðlavitrungum, og stjórnsýsluaðli Evrópusambandsins þann leiða grikk að fella Lissabonsáttmálann svokallaða í þjóðaratkvæðagreiðslu.

Þessi niðurstaða hefur líka valdið íslenskum Evrópusambandssinnum sárum vonbrigðum sem einkum koma fram í vandræðalegri þögn.

Það sem ég hef verið að reyna er að öðlast einhvern skiling á, hvers vegna þjóðaratvæðagreiðslan fór svona á föstudag? Getur það verið að Írar séu hreinlega ekki jafn hamingjusamir innan ESB og íslenskir aðdáendur sambandsins hafa viljað vera láta í gengdarlausum áróðri sínum? Hvernig stendur á því að svona gjá er milli írsks almennings annars vegar og síðan hinna svokölluðu kjaftastétta hins vegar - gjá sem minnir á þá sem er hér á landi....?

Fljótlega fann ég sjónvarpsþætti sem írski fjölmiðlamaðurinn og samfélagsrýnirinn David McWilliams hefur gert (maðurinn á myndinni). Þeir hafa verið sýndir í írska ríkissjónvarpinu og unnið til verðlauna. Eflaust vakið mikla athygli. David McWilliams hefur líka skrifað bækur. Hann á að baki feril sem bankamaður áður en hann söðlaði um og gerðist skríbent. Í verkum sínum (a. m. k. þeim sem ég hef verið að skoða síðustu daga) hefur hann einkum beint sjónum sínum að írsku samfélagi, stöðu þess og möguleikum til framtíðar.

David er sannfærður um að land hans standi á sögulegum tímamótum. Þjóðin verði nú að hafa hugrekki til nýrra hugsana og taka réttar ákvarðanir. Þetta viðh0rf hans kemur skýrt fram í fyrstu greininni sem hann skrifaði nú um helgina eftir að niðurstaða lá fyrir úr þjóðaratkvæðagreiðslunni nú á fimmtudag.

Hann spyr líka þeirrar grundvallarspurningar hvort írska þjóðin geti treyst þeim stjórnmálamönnum sem hafa klúðrað efnahagslífi landsins og nú síðast atkvæðagreiðslunni um Lissabon sáttmálann, til að finna þessar lausnir og einbeita sér að því að leiða þjóðina til þeirra í náinni framtíð?

Góð spurning - mætti spyrja svipaðrar hér á landi. Getum við treyst mönnum eins og Geir Haarde, Árna Mathiesen og Einari K. Guðfinnssyni til að stjórna okkur upp úr því klúðri sem nú er orðið í íslenskum efnahags- og atvinnulífsmálum og þeir bera höfuðábyrgð á sem forsætis-, fjármála- og sjávarútvegráðherrar margra undanfarinna ára? (Mitt svar er: NEI).

Í þáttum sínum og skrifum bendir McWilliams á að írska efnahagsundrið sem svo er kallað hafi í raun að mestu verið byggt á sandi. Hagkerfið hafi verið knúið áfram á ódýru lánsfé utan frá, mikil fasteignabóla hafi verið búin til, neyslan farið úr böndunum, ódýrt vinnuafl hafi flætt inn í landið erlendis frá og svo framvegis.

Nú er veislunni lokið. Loftið lekur hratt úr blöðrunni. Vextir hækka, dýrtíð og atvinnuleysi eykst. Írar eru ein skuldugasta þjóð í heimi og hafa í raun lifað á risastórum yfirdrætti í mörg ár. Nú hafa Írar uppgötvað að þeir er í raun ofurseldir Evrópusambandinu og stóru þjóðunum innan þess og hafi því takmarkaða möguleika til að ráða sinni framtíð í stöðunni sem nú er komin upp.

Minnir að sumu leyti á Ísland, ekki satt?

David McWilliams telur þó ekki að allar bjargir séu Írum bannaðar. Hann skýtur ekki loku fyrir þann möguleika að Írar segi sig nú úr Evrópusambandinu. Þetta til að ná sterkari stöðu sem smáþjóð sem hafi í raun mikla möguleika til að spjara sig sjálf í alþjóðlegu viðskiptaumhverfi óháð því hvað blokk eins og Evrópusambandið hyggist fyrir.

Boðskapur hans er einfaldur. Írar eigi fyrst og fremst að vinna úr sínum eigin málum á eigin forsendum og með eigin hugviti og mannauð. Stjórnmálamenn setji langtíma markmið þar sem hagsmunir Írlands séu ávallt í fyrirrúmi. Ekki sé tryggt á neinn hátt að Evrópusambandið kannski með 30 ríki innan sinna vébanda muni hugsa eitthvað sérstaklega um hagsmuni smáþjóðarinnar Írlands í framtíðinni, og örugglega ekki nú þegar kreppir að í fjármálum heimsins.

Ég minnist þess ekki í annan tíma að hafa séð áhrifameiri, skemmtilegri og betur unna þætti um samfélagsmál, en þessa sjónvarpsþætti David McWilliams. Ég hvet ykkur öll sem hafið áhuga á þessum málum að horfa á þá (og gildir þá einu hvaða skoðanir þið hafið annars í pólitík).

Til dæmis byrja á að skoða fyrsta myndskeiðið úr "In Search of the Pope´s Children" og svo það síðasta með lokaorðunum.

Þarna er mikið af efni sem hægt er að draga lærdóm af - og þessi þættir eru eiginlega slík snilldar uppspretta upplýsinga, viðhorfa og hugmynda að maður horfir hugsi á þá aftur og aftur.

Smellið hér til að sjá þættina.

Þess vegna sögu Írar nei

Áróðursmantran um að "'Írar eigi allt Evrópusambandinu að þakka" sem fylgismenn Evrópusambandsins þylja í sífellu hér á landi stenst ekki.

Það er svo langt í frá að Írar séu sammála.

Þessi náungi, David McWilliam er mjög snjall, reynar alveg frábær í greiningu sinni á ástandinu í Írlandi.

Horfið á þetta. Ótrúlega margt er líkt með okkur og Írum.

Ég á eftir að fjalla meira um þetta:

Til hamingju, Írland

Það er eflaust óhætt að gleðjast með írsku þjóðinni.

Nú er búið að telja rúmlega fjórðung atkvæða í þjóðaratkvæðagreiðslunni um Lissabon sáttmála Evrópusambandsins. Staðan er 45,4 % JÁ, og 54,6% NEI!

Svona á svipuðu róli og þetta hefur þetta verið frá því fyrstu tölur bárust.

Hinn almenni írski borgari hefur veitt hrokafullum stjórnmálamönnum sem eru úr takti við sitt eigið fólk ærlega ráðningu. Um leið er þetta áfellisdómur yfir stjórnmálum innan Evrópusambandsins - Írland er eina landið innan ESB sem lagði í þjóðaratkvæðagreiðslu um sáttmálann.

Eftir nokkrar vikur halda Akurnesingar svokallaða írska daga. Bæjarstjórnin á Akranesi gæti lært sitt hvað um íbúalýðræði af Írum. Þannig borið deilumál sem koma upp á kjörtímabilum og hafa ekki verið rædd í aðdraganda kosninga upp í atkvæðagreiðslu, þar sem fólkið fær að segja sitt með lýðræðislegum hætti. En þetta eru sömu hérarnir í stjórnsýsluhúsinu við Stillholt og kúra í holum sínum í byggingum ESB í Brussel.

En ég óska Írum innilega til hamingju með að hafa afstýrt ógæfu frá sínum ströndum.

Írar vita hvað orðin sjálfstæði og fullveldi þýða.

Hér efst er kosningaveggspjald úr baráttunni nú.

Ég bæti við einni góðri ræðu úr bíómyndinni um sjálfstæðishetjuna Michael Collins ("That weapon is our refusal!").

Síðan hinum fallega þjóðsöngi Íra:





PS. Munið að kjósa ALLS EKKI Samfylkinguna í næstu kosningum. Sá flokkur vill leiða yfir okkur Íslendinga sömu ógæfu og írska þjóðin hafnaði í gær.

Hrikaleg spenna: Horfum til Íra

Það er ótrúlega spennandi að bíða og sjá hvernig atkvæðagreiðslan um Lissabon sáttmálann fer á Írlandi.

Vonandi sturta Írar þessu plaggi niður.

Fyrstu tölur eru farnar að berast. Hér er kosningasíða Irish Times sem lofar mjög góðu. Tölurnar eru uppörvandi. NEI hefur yfirhöndina.

Írar mega ekki hleypa þessu í gegn. Bara mega það ekki.....

Eitt lag á meðan við bíðum. The Foggy Dew - Eitt fallegasta kvæði og lag þessara merku frændþjóðar okkar sem á svo vel við á þessum degi. Hér í flutningi Sinead O'Connor og The Chieftains.



Right proudly high in Dublin town
Hung they out a flag of war.
'Twas better to die 'neath an Irish sky
Than at Suvla or Sud el Bar.
And from the plains of Royal Meath
Strong men came hurrying through;
While Brittania's Huns with their long-range guns
Sailed in through the foggy dew.

Lissabon NEI, NEI, NEI

Í dag er ögurstund hjá frændum okkar Írum.

Þjóðaratkvæðagreiðsla um hinn svokallaða Lissabon sáttmála Evrópusambandsins. Kosið til 10 í kvöld, talið á morgun og annað kvöld vitum við hvernig fór.

Spennandi.

Auknar líkur eru taldar á að meirihluti kjósenda segi NEI.

Stundum þarf pólitískan kjark til að segja NEI í staðinn fyrir JÁ. Ég veit ýmislegt um það.

En Írar hafa aldrei verið neinar gungur, og þeir hljóta að segja NEI við þessum samning sem er ekkert annað en fullkomið fullveldisafsal og stjórnarskrá Evrópusambandsríkisins í dulargerfi.

Írland er eina ESB landið þar sem íbúalýðræðið er virkjað og haldin þjóðaratkvæðagreiðsla um Lissabon sáttmálann. Þó að 90 prósent kjörinna fulltrúa í stjórnmálaflokkum séu fylgjandi sáttmálanum þá er alþýðan ekki á sama máli. Og nú virðast hinir kjörnu fulltúar vera í þann veginn að fá vel verðskuldað spark í afturendann frá fólkinu. Þar með er allt í uppnámi á Brussel völlum.

Hér er ágæt frétt á Aftenposten, sem er skrifuð af fréttaritara blaðsins í London. Ég leyfi mér að endursegja og þýða beint úr henni:

"Meirihlutinn mun segja nei. Engum hefur tekist að útskýra fyrir fólki það þessi sáttmáli þýðir og því munu flestir kjósa nei. Að hluta til öryggisins vegna, og að hluta til sem mótmæli við þeim breytingum sem Evrópusambandsaðildin hefur þýtt fyrir landið mitt", - segir írski pípulagningarmaðurinn Anthony Kelly við Aftenposten.

Hann flutti til London árið 1985 þegar atvinnuleysi var landlægt á Írlandi. Hann segist aldrei ætla að flytja heim aftur því heimaland hans sé nú orðið óþekkjanlegt. Anthony ólst upp á vesturströnd Írlands og er þeirrar skoðunar að Evrópusambandið sé búið að eyðileggja hina hefbundnu menningu á þeim slóðum, meðal annars með því að valda því að settar hafa verið nýjar reglur um krár og danshallir.

"Áður fyrr hittist fólk alltaf á kránni að lokinni vinnu. Reykingabannið og og bann við því að keyra eftir að hafa fengið sér nokkra bjóra gerir það að verkum að fólk sittur aleitt heima og fær sér í glas. Þarna er dreifbýli og fólkið er háð bílnum.

"Þensla eftir að landið gekk í ESB olli því að allir tóku fullt af peningum að láni og nú þegar dregur saman situr fólk á kafi í skuldum og enginn getur selt dýru húsin og sumarbústaðina sem þeir byggðu. Allt er orðið dýrara, atvinnuleysi eykst og ESB sér til þess að yfir okkur flæða Pólverjar sem undirbjóða okkar eigin verkamenn og hirða þau störf sem finnast, segir írski pípulagningamaðurinn við Aftenposten.

-------------

Hér fyrir ofan er ein af fjölmörgum kosningaauglýsingum þar sem kjósendur eru hvattir til að sýna þann manndóm að segja NEI, þegar sumir vilja að þeir segi já.

-------------

PS. munið svo að kjósa EKKI Samfylkinguna í næstu kosningum.

...fullvalda ho, ho, ho?

Nú ætla ég að gerast svo djarfur að vitna alfarið í pistil sem birtur var á Vef Þjóðviljanum í dag. Vonandi fyrirgefst mér það. Feitletranir eru mínar og ég stenst bara ekki mátið að birta þetta því ég er svo hjartanlega sammála. Málstaðurinn helgar meðalið og allt það....:

Á dögunum gripu franskir sjómenn til aðgerða. Ekki þessara hefðbundnu, að sigla um höfin blá, heldur að loka höfnum fyrir allri umferð. Þeir vildu vekja athygli á aðstæðum sínum og krefja stjórnvöld um aðstoð. Meginkröfurnar voru lægri eldsneytisgjöld og fjárhagsaðstoð frá hinu opinbera.

Aðgerðirnar vöktu svo mikla athygli að þekktur Frakki fór í viðtal við alla helstu fjölmiðla, sagðist vilja gera allt sem í sínu valdi stæði til að hjálpa sjómönnunum, en hann réði því miður engu um málið. Hann myndi hins vegar leita til Evrópusambandsins og biðja það um leyfi til að ganga að kröfum sjómannanna.

Þessi vesalings maður, sem hefur engin völd til að hjálpa frönskum sjómönnum, heitir Nicolas Sarkozy og starfar sem fyrirsæta og forseti Frakklands. Völdin til að verða við kröfum franskra sjómanna eru auðvitað ekki hjá þeim manni sem Frakkar hafa valið sem forseta, heldur hjá embættismönnum sem franskir kjósendur hafa ekkert um að segja. En utan Evrópusambandsins sitja fyndnir menn og spyrja þá landa sína sem ekki vilja gefa fullveldi lands síns upp á bátinn: Frakkland, Danmörk, Holland og slík ríki eru í Evrópusambandinu, eru þau kannski ekki fullvalda, ho ho ho?

Hvað sem segja má um kröfur frönsku sjómannanna, þá er ekki glæsilegt fyrir nokkurt land að það sé ekki á þess sjálfs valdi heldur annarra hvort við þeim er orðið. En það er einmitt staðan sem ýmsir vilja koma Íslandi í.

Aðild að Evrópusambandinu þýðir stórfellda skerðingu á fullveldi Íslands. Endanlegt vald um allskyns íslensk málefni yrði fært frá því fólki sem Íslendingar hafa kosið – og geta kosið af sér ef þeir vilja – og yfir til manna sem enginn Íslendingur hefur kosið og myndu seint fá sér af höndum rekið. Það kemur ekki til greina undir neinum kringumstæðum að stjórnarskrá landsins verði breytt, til þess að gera slíkt mögulegt.

--------------

Myndbandið er fréttaskot sem sýnir götubardaga fyrir örfáum dögum, milli fiskimanna og lögreglu við höfuðstöðvar ESB í Brussel. Margt bendir til að þetta sé bara rétt byrjunin á því sem koma skal.

Snillingar á ferð

Þessir gömlu vinir mínir koma mér í huga á þessum degi þegar allt fór til fjandans í Kauphöllinni.

Veit ekki af hverju.

Kannski er það tónlistin og hvernig þeir slútta þessu spiliríi.

Minnir á upphaf, ris og fall íslenska verðbréfamarkaðarins.

Hundurinn Hrólfur og Fossi Björn:

Hækja hins halta Íhalds

Ritgerðin sem Sjálfstæðisflokkur og Samfylking hafa nú sent til mannréttindanefndar Sameinuðu þjóðanna er sennilegast versta bögubósasmíð sem nokkru sinni hefur verið undirrituð af íslenskum ráðherra.

Samfylkingin er gersamlega að bregðast þeim væntingum sem fólk í sjávarbyggðum þessa lands batt við flokkinn.

Hún er orðin hækja hins halta Íhalds.

En það var svo sem beitt blekkingum til að fá fólk til að kjósa "jafnaðarmannaflokkinn" með músarhjartað og rauða punktinn.

Tökum sem dæmi þennan vaðal hér fyrir neðan, sem skrifaður var af Björgvini G. Sigurðssyni núverandi viðskiptaráðherra rétt fyrir síðustu kosningar. Þetta er bara niðurlagið í makalausri ritgerð sem lesa má í heild sinni með því að smella hér, og fara inn á heimasíðu ráðherrans:

Ógnin sem Sjálfstæðisflokknum stendur af Samfylkingu jafnaðarmanna er mikil.

Bandalag jafnaðarmanna sem á möguleika á því að ná 30-40% fylgi er martröð íhaldsins og markar endi á valdaskeiði þeirra.Með áralangri póltískri vinnu fjölda fólks tóks að sameina Alþýðuflokkinn, Alþýðubandalagið, Þjóðvaka og Samtök um Kvennalista í einum breiðum flokki. Stórum sósíaldemókratískum flokki að norrænni fyrirmynd í þeim tilgangi að breyta íslenska samfélaginu.

Það er þess vegna fráleit hugmynd sem nýverið kom fram í grein eftir Margréti Björnsdóttur á síðum Morgunblaðsins að það væri fýsileg hugmynd að stjórnarsamstarf Sjálfstæðisflokks og Samfylkingarinnar komi til greina nú.

Til hvers var þá sameinað? Var þá ekki alveg eins gott að starfa áfram í flokkunum fjórum og keppast um að komast í hlutverk hækju Sjálfstæðisflokksins eftir hverjar kosningar eins og var dapurlegt hlutskipti vinsriflokkanna á árum áður?

Sögulegt hlutverk Samfylkingarinnar

Í ljósi sögulegs hlutverks Samfylkingarinnar er samstarf við Sjálfstæðisflokk síðasti kostur flokksins. Neyðarkostur sem sérstakar aðstæður yrðu að kalla fram. Ekkert annað réttlætir slíkt samstarf þó að það sé auðvitað ekki útilokað komi slíkar aðstæður upp. Enginn sér hamfarir eða þjóðarvá fyrir.

Samstarf við Sjálfstæðisflokk myndi marka endi á drauminum um nýja breiðfylkingu sem leysti Sjálfstæðisflokkinn af hólmi. Samfylkingin væri þá ekki að uppfylla sitt sögulega hlutverk. Umræðan er vissulega ágæt og það er skylda flokkanna við kjósendur að tala skýrt um samstarfskostina að loknum kosningum. Ekki síst næstu kosningum sem vonandi marka endi á samfelldri sextán ára valdatíð hægrimanna á Íslandi. Um leið nýtt upphaf að stjórn undir forystu jafnaðarmanna.

--------------

Nokkrum dögum eftir að þessi grein birtist í fjölmiðlum var Björgvin G. Sigurðsson orðinn ráðherra.

Ráðherra í ríkisstjórninni sem svo notuð séu hans eigin orð; - markar nú endalok draumsins um að Samfylkingin eignist sögulegt hlutverk.

Nema náttúrulega hlutverkið sem Júdasarflokkurinn sem með einum kossi sveik fólkið í sjávarbyggðum Íslands.

Skýr skilaboð frá formanni

Landsráð undir rifi hverju

Er nú á þeim fagra staða Laugarvatni þar sem Frjálslyndi flokkurinn heldur landsráðsfund sinn. Slíkir fundir eru á tveggja ára fresti þar sem farið er yfir málefnastöðuna, stjórnmálin rædd og stikuð út stefna fyrir næstu misseri.

Á landsráðsfundi eru kjörið trúnaðarfólk flokksins, um 60 manns hvaðanæva að á landinu - úr öllum kjördæmum.

Guðjón Arnar Kristjánsson formaður flokksins flutti ræðu sína nú fyrir stundu. Mig langar að birta hér kaflann um sjávarútvegsmál. Guðjón kemur með alvöru tillögur um það hvernig stýra eigi fiskveiðum hér við land næstu árin.

Hér talar maður sem veit hvað hann syngur. Eini maðurinn með vitrænar tillögur í sjávarútvegsmálum eins og staðan er nú.

-----------------------

Í vikunni kom enn ein svartnættisspáin frá Hafró um að lítið væri af þorski á Íslandsmiðum. Þessi framsetning eftir mikla þorskgengd á alla veiðislóð á síðastliðinni vertíð er í engu samræmi við það sem þeir, sem fiskveiðarnar stunda, segja af sinni reynslu á þessu ári.

Margir skipsstjórar við botnfiskveiðar hafa lýst því frá mismunandi veiðislóð allt í kringum land, að mikið af þorski væri á miðum þeirra. Margir skipsstjórar hafa einnig verið á flótta undan þorski vegna lítils kvóta.

Leyfður þorskafli stjórnvalda er nú 130 þúsund tonn. Þetta er minni afli en verið hefur síðstliðin 98 ár, ef undan eru skilin fyrri heimsstyrjaldarárin. Þetta er nú sá „árangur“ sem kvótakerfi með frjálsu framsali og leigukvótaokri, hefur fært okkur Íslendingum eftir að við náðum þeim áfanga að sitja einir að veiðunum og reyna að stjórna sjálfir með kvótakerfi í aldarfjórðung.

Nú þarf að segja stopp. Setjum á jafnstöðuafla, 220 þúsund tonna þorskveiði árlega næstu þrjú árin. Metum síðan árangurinn. Ég spái því að hann verði betri en það sem
við höfum gert frá 1984 með kvótabraskkerfinu.

Eftirfarandi verði nú gert næstu þrjú fiskveiðiár:

- Öll leiga og sala kvóta milli útgerða verði stöðvuð frá og með næstu áramótum. Sett verði lög um það að aðeins ríki og sveitarfélög megi leigja kvóta til útgerðar. Útgerð megi færa óveiddan kvóta milli fiskveiðiára eftir nánari reglum.

- Næstu þrjú fiskveiðiár verði þorskaflinn föst stærð, eða 220 þúsund tonn hvert ár. Undirmáls þorskur verði að tveimur þriðju utan kvóta til þess að stöðva brottkast smáþorsks úr afla og fá á land rétta árgangastærð og samsetningu ungfisks.

- Á hverju þessara þriggja ára verði 150 þúsund tonn í aflahlutdeildarkerfinu hvert ár. 25 þúsund tonn verði í byggðapotti næstu tvö ár og síðan 10 þúsund tonn, þriðja árið.

- Línuívilnun verði fimm þúsund tonn öll þrjú árin. 40 þúsund tonn af þorski verði boðin upp af ríkissjóði og sveitarfélögum þannig:

· 5000 tonn á togara litla og stóra.
· 5000 tonn á snurvoða og netabáta.
· 5000 tonn á línubáta. Til helminga á véla- og landbeitta línu.
· 5000 tonn á handfærabáta undir 30 brúttó tonn að stærð.
· 20.000 tonn til byggðarlaga. Boðið fram sem leigukvóti með forgang til þeirra sem mest hafa leigt hlutfallslega annarsvegar og þeirra sem hæst verð greiddu. Þessar tekjur renni til viðkomandi sveitarsjóða. Eftir tvö ár stækkar þessi pottur um 15 þúsund tonn, í 35 þúsund tonn.

- Loðnuveiðar verði ekki leyfðar næstu tvö ár, nema því aðeins að veiðistofn loðnu mælist yfir 800 þúund tonn.

- Að tveimur árum liðnum fari fram endurskoðun á þessari framkvæmd og mótuð frekari stefna út úr núverandi kvótakerfi. Einkum verði unnið skipulega að því að fækka kvótabundnum botnfisktegundum, sem oftast eru meðalafli við flestar botnfiskveiðar.

Árangursleysi núverandi kvótakerfis í tæplegan fjórðung úr öld er algert. Markmiðin um trausta atvinnu og byggð í landinu samfara uppbyggingu fiskistofna hafa alls ekki náðst.

Nú er nóg komið af pólitískri fiskifræði og stjórnarstefnunni um samþjöppun veiðiheimilda á fáar hendur sem Sjálfstæðisflokkurinn hefur fengið ráðið í 17 ár samfelt. Því verður að linna.

Þjóðin á auðlindina en hvorki Hafró né heillum horfinn Sjálfstæðisflokkur við völd í skjóli Samfylkingar.

Barentshafið gefur nú þorskveiði upp á 500 þúsund tonn árlega. Hafrófiskifræðin taldi þar vera verstu veiðistjórnun í Norður Atlantshafi. Eru það trúarbrögð okkar fiskifræðinga ennþá að svo sé? Getum við lært af þeirri merkilegu „ofveiðireynslu“? Eða fellur sú reynsla og þekking ekki að Hafrófiskifræðinni? Erum við, það er íslenskir fiskifræðingar, einir með réttu leiðina? Má aldrei tala við aðra sem eitthvað vita?

Smellið hér til að lesa ræðu Guðjóns í heild sinni.

Frétt mbl.is

--------------

Ljósmynd af Landsráðsfundi nú áðan. Sigurjón Þórðarson í ræðustól. Formaðurinn í forgrunni.

Var þetta ekki hann Björgvin frá Skarði?

"Hvurt í logandi", hugsaði ég þegar ég sá sjónvarpsfréttirnar áðan þar sem glaðbeitt fólk tók fyrstu skóflustungu að nýju álveri í Helguvík.

Ég sá ekki betur en að einn þeirra sem mokuðu sig þar ofaní jörðina væri Björgvin G. Sigurðsson frá Skarði í Gnúpverjahreppi. Viðskiptaráðherra Samfylkingarinnar.

Og ég varð hugsi.

Því ég man svo vel eftir greininni sem hann skrifaði rétt fyrir síðustu alþingiskosningar. Ég hef stundum tekið hana fram og lesið mér til hugarhægðar á svörtum stundum þegar ég hef leyft mér að efast um heilindi "jafnaðarmannaflokksins" í umhverfismálum.

Og í hvert sinn sem ég hef lesið upphafsorð þeirrar greinar þá hef ég varpað öndinni léttar. Umhverfismálum á Íslandi hlýtur að vera borgið á meðan "jafnaðarmannaflokkurinn" er í ríkisstjórn.

Hugsjóninn um "Fagra Ísland" lifir.

Víst gerir hún það. Sjáiði bara. Björgvin skrifaði þetta hér fyrir neðan. Og auðvitað trúum við honum og flokknum hans.

Jafnvel þó hann hafi stungið niður skóflu í dag.

Eða.....?

Hér er það sem Björgvin skrifaði:

Herdeild græna fálkans

Grænir og góðlegir storma þeir nú fram riddarar stóriðjunnar. Nú skal skríðast grænu, ekki bleiku einsog í fyrra, og blekkja sig í gegnum kosningabaráttu næstu ellefu vikna.

Ellefu erfiðar vikur þar sem ríkisstjórnin verður tekin til bæna vegna heimsetsins í auknum ójöfnuði, mannréttindabrotunum á gamalmennumog öryrkjum og stóriðjustefnunnnar.

Þetta verður þungt en hvað getur Sjálfstæðisflokkurinn gert til að redda málum?Kannanir erfiðar og Geir týndur. Nú eru góð ráð dýr en fjöldi litbrigðanna er mikill. Lengi má yfir fálkann mála. Bara að hann verði ekki skræpóttur.

Jú einsog Mogginn gerðu á sinni nýgrænu grundu; mála fálkann grænan. Gamli góði Villi málaði fuglinn bleikan í fyrra og hann er núna borgarstjóri. Endurtaka
leikinn í takt við tímann.

Herdeild græna fálkans stormar nú fram. Búið að krýna Guðlaug Þór og Illuga Gunnars til forystu. Nú er bara að fá fólkið til að trúa. Það gæti orðið þrautin þyngri þar sem pólitískur hreinsunardagur er framundan. Þar gæti íhaldið orðið illa úti.

Skræpótti fuglinn

Það er fagnaðarefni að náttúruverndin fær vægi í aðdraganda kosninga. Það er komin tími til enda umhverfishyggja útbreidd á Íslandi og sker þvert á alla flokka.

Samfylkingin hefur um árabil staðið fyrir vandaðri stefnumótun í umhverfismálum. Sú stefna leit dagsins ljós undir nafninu Fagra Ísland í haust og markaði tímamót í pólitískri orðræðu um umhverfismál og náttúrurvernd.

Við sem berjumst fyrir náttúruvernd og hófsamri nýtingu á orkulindum þjóðarinnar stöndum nú á tímamótum.

.....o. s. frv.

--------------

Á ljósmyndinni sem fylgir er það Björgvin á tímamótunum sem hann átti við í greininni, með skófluna þriðji frá vinstri, auðkenndur með rauðum hring. Hann er þarna í félagsskap ráðherra og bæjarfulltrúa flokks "skræpótta fuglsins". Myndin var tekin í Helguvík nú síðdegis.

Ísland í heimsfréttunum

Það er óhætt að segja að Ísland sé komið í heimsfréttirnar nú í sumarbyrjun, þegar ferðamannatímabilið er að ná hámarki.

Ríkisstjórnin með umhverfisráðherra Samfylkingarinnar í fararbroddi er heldur betur búin að útvega okkur fína auglýsingu. Þetta PR stönt að fella hvítabjörninn verður fært í annála og mun eflaust hafa jákvæð áhrif á efnahagsástandið hér á landi. Enda megum við ekki við fleiri áföllum og ímynd landsins geysilega dýrmæt - ekki síst með tilliti til hinnar óspilltu heimskautanáttúru sem við erum að reyna að selja erlendis.

Eða hvað?

Ef farið er inn á google.com leitarvélina og slegið inn orðunum "polar bear iceland" þá kemur upp aragrúi af vefslóðum. Nær allar fjalla um björninn sem felldur var í Skagafirði. Þetta eru fréttir um allan heim. Þetta er alls staðar. Ég byrjaði á að dunda við að setja inn hlekki í þessari færslu þar sem ég byrjaði fremst í niðurstöðum google, og færði mig svo niður. Þessir ensku hér fyrir neðan voru á fyrstu fimm síðunum og þá gafst ég hreinlega upp.....

Farið bara á google og sláið inn þessum leitarorðum. Þetta er með hreinum ólíkindum (smellið á nöfnin):

The Guardian
Yahoo! News
Daily Mail
Sidney Morning Herald
Ice News
IdeaLog
Seattle Times
Swiss Info
NewsCloud
ITN
Scotsman
San Jose Mercury News
The Sun
Deepikaglobal
NJ.com
news.com.au
digg.com
current
Thestar.com
news.nine.msn.com.au
International Herald Tribune
connect2earth
Yahoo Kanada
New York Times
Fox news
PRinside
KMTRnews
cjreport
news.com.au
youtube.com

...og svo framvegis.

Prófi maður á dönsku með því að skrifa "Island Isbjørn Skudt" þá koma margar fréttir í ljós. Mér sýnist að meðal Dana, Grænlendinga og Færeyinga sé almenn undrun yfir því að svona miklum sundkappa sem þessi ísbjörn hlýtur að hafa verið, skuli hafa verið mætt með kúlnahríð þegar hann kom á land eftir að hafa "unnið stórkostlegt dýraafrek með því að synda frá Grænlandi til Íslands". Kannski svolítið yfirdrifið, en samt augljóst að bangsinn er með samúðina sín megin - meira að segja á Grænlandi:

Sjónvarpsfréttir danska ríkissjónvarpsins
Grænlenska útvarpið
Ekstra Bladet
Berlingske Tidende
TV2

Og hér eru sýnishorn frá Noregi:

Dagbladet
Norska ríkisútvarpið
Verdens Gang
ABCTV
msn.video
TV2
dyrsrettigheter.no (norskir dýravinir hvattir til að senda mótmælapóst á umhverfisráðherra)

Aðrir geta svo gamnað sér við að slá inn þessum leitarorðum í google á hinum og þessum öðrum tungumálum, svo sem þýsku, spænsku og frönsku.

Við erum fræg! að endemum....þökk sé Samfylkingunni.

Þarna bjó Bjössi

Það hefur verið beinlínis hjákátlegt að verða vitni að ýmsum útskýringum og afsökunum embættismanna á því að umhverfisráðherra Samfylkingarinnar gaf grænt ljós á ísbjarnardrápið í Skagafirði.

Margir þessara embættismanna heyra beint undir umhverfisráðuneytið.

Ein skýringin sem ég hef heyrt af er að flutningur bangsa til heimkynna sinna í hafísnum norður af Íslandi hefði orðið milliríkjamál. Til þess hefði þurft að ná samkomulagi við grænlensk stjórnvöld. Ég skil þetta ekki alveg. Eiga menn þá við að það hefði orðið að koma bangsa á fastalandið á Grænlandi? Honum hefði ekki verið gerður neinn greiði með því.

Ísbirnir þrífast best úti á hafísnum þar sem þeir stunda selveiðar. Þeir eru aðlagaðir að lífi þar. Í sumum fræðum er meira að segja fullyrt að þeir séu svo vel aðlagaðir lífi á hafi úti að rétt sé í raun að flokka þá til sjávarspendýra.

Ísbjörninn hefði átt að flytja á hafsísinn sem er í lögsögu Íslands norður af Íslandi. Grænlendinga hefði ekkert varðað um það.

Hér fyrir ofan getur að líta kort sem sýnir útbreiðslu hafsíssins fyrir fimm dögum, þann 1. júní síðastliðinn (smellið á til að sjá stærra kort). Þetta ljósbláa er hafísinn. Þarna er líka miðlínan á milli Íslands og Grænlands. Eins og við sjáum þá er nægur hafís í lögsögu Íslands. Hann er meira að segja glettilega skammt undan Vestfjörðum.

Þarna átti Bjössi heima og við áttum að skila honum þangað eftir að hann slysaðist til Íslands.

Lifandi.

Afleiðingar bjarnardrápsins eru nú að koma fram í mjög neikvæðum fréttaflutningi víða um lönd.

Ég bíð enn eftir afsögn umhverfisráðherra.

-------------

PS. Hafískortið er af vef Jarðvísindastofnunar Háskóla Íslands og var þar daginn sem björninn fannst og var felldur http://www.hi.is/~ij/hafis/iskort010608.jpg

Pólitískur jarðskjálfti í Noregi

Hún er merkileg skoðanakönnunin á fylgi stjórnmálaflokka sem birt var í Noregi nú í kvöld. Þessi könnun er gerð fyrir norska ríkisútvarpið NRK.

Samkvæmt henni er vinstri stjórn sósíaldemókratans Jens Stoltenberg kolfallin. Flokkarnir sem mynda hana fengju aðeins 70 þingsæti. Borgaralegu flokkarnir sem eru í stjórnarandstöðu myndu ná 99 þingsætum.

Norski Verkamannaflokkurinn (Arbeiderpartiet), systurflokkur Samfylkingar hér á landi, mælist aðeins með 26,6 prósenta fylgi, og tapar verulega milli mánaða. Þetta er flokkur Jens Stoltenberg forsætisráðherra.

Framfaraflokkurinn (Fremskrittspartiet) er stóri sigurvegarinn í norskum skoðanakönnunum þessa dagana. Ég hef fylgst grannt með könnunum þar undanfarna mánuði. Þau hafa stöðugt verið að sækja í sig veðrið. Nú mælist Framfaraflokkurinn sem stærsti stjórnmálaflokkur Noregs með 30,8 prósenta fylgi. Með öðrum orðum - nær þriðji hver Norðmaður myndi kjósa Framfaraflokkinn ef gengið yrði til kosninga nú.

Það eru söguleg tímamót þegar Framfaraflokkurinn mælist nú stærri en Verkamannaflokkurinn sem um áratuga skeið hefur verið stærsti flokkur Noregs. Slíkt flokkast undir öflugan pólitískan jarðskjálfta þar í landi.

Formaður Framfaraflokksins er Siv Jensen. Hún tók við embættinu af Carl I. Hagen árið 2006, en Hagen hafði verið formaður flokksins í tæpa þrjá áratugi. Siv Jensen og samstarfsfólki hennar í Framfaraflokknum hefur tekist að halda flokknum á góðri siglingu.

Nú er svo komið að norska þjóðin er jafnvel farin að búa sig undir að næsti forsætisráðherra verði Siv Jensen. Gengið verður til kosninga á næsta ári. Það yrði mjög áhugavert að fylgjast með ríkisstjórn undir hennar forystu. Sú ríkisstjórn yrði þá samsteypustjórn Framfaraflokksins og gamla Hægri flokksins, sem er íhaldsflokkur ekki ósvipaður Sjálfstæðisflokknum hér á landi.

Ég gæti skrifað langar ritgerðir um norska Framfaraflokkinn en læt staðar numið í bili.

Hér er heimasíða flokksins.

------------------------

Ljósmyndin hér fyrir ofan er af Siv Jensen á góðri stundu, ásamt varaformönnum Framfaraflokksins en þeir eru tveir þar á bæ.

Enginn árangur - allt er stopp

Á sama tíma og Hafrannsóknastofnun Íslands leggur fram enn eina vonleysisráðgjöfina varðandi fiskveiðar á næsta ári berjast fiskimenn innan Evrópusambandsins í blóðugum götubardögum við lögreglu í Brussel.

Það er upplausnarástand í evrópskum sjávarútvegi. Sjómenn í ESB hafa nú byrjað uppreisn gegn háu eldsneytisverði og geggjaðri fiskveiðistjórnun sambandsins. Hún er enn brjálaðri en sú íslenska og er þá mikið sagt. En þetta er öll "dýrðin" sem sumir vilja nú koma okkur í.

Hér eru ljósmyndir frá Brussel í dag. Augljóst er að þarna hafa menn tekist á. Þessi frétt í norska dagblaðinu Verdens gang segir að fiskimennirnir hafi tendrað neyðarblys, brotið rúður á skrifstofum höfuðstofnana ESB, hent inn flugeldum, velt bílum og barist við lögregluna. Eitt af því sem sjómennirnir eru óánægðir með, er það íslenskir sjómenn skuli geta keppt við þá á mörkuðum með fisk sem veiddur er hér við land.

Er á meðan varir.

Því ekki er hún glæsileg ráðgjöfin sem kom frá Hafró í dag. Það er bara niðurskurður á alla línuna. Í þorski, ýsu, ufsa, karfa og grálúðu. Veiðar úr þessum stofnum eru við söguleg lágmörk, nema ýsu en þar er allt í frjálsu falli. Vægast sagt daprar horfur á að það verði nein loðnuveiði næsta vetur.

Við erum lengst niðri í kjallara og það er ekkert ljós.

Á Íslandi er árangurinn verri en enginn af "besta fiskveiðistjórnunarkerfi í heimi". (Land)ráðandi öfl Sjálfstæðisflokks og Samfylkingar neita að hlusta á aðvörunarorð og hollráð, en berja bara hausnum við steininn og brjóta mannréttindi á löghlýðnum borgurum.

Breiðast Brusselbardagar út til Íslands?

Smellið hér: Frétt BBC um fiskimannabardaga dagsins í Brussel.

Burt með þennan umhverfisráðherra!

Þegar skoðuð eru orð og gjörðir Þórunnar Sveinbjarnardóttur umhverfisráðherra vegna drápsins á ísbjarnarhúninum í dag, þá blasir við svo mikið dugleysi og ráðleysi á alla vegu að ég fæ ekki séð hvernig þessi ráðherra ætlar að sitja áfram og njóta tiltrúar og trausts í embætti.

Þetta er dæmi um þann einstaka bullukollugang sem einkennt hefur ráðslag Samfylkingarráðherra ríkisstjórnarinnar það sem af er þessu kjörtímabili. Reyndar er þetta toppurinn á vitleysunni og er þá mikið sagt.

Það stendur ekki steinn yfir steini í málflutningi Þórunnar. Hún ruglar og bullar um að koma bjarnarins tengist óeðlilegu ástandi í loftlagsmálum og náttúrufari! Ef svo er og hafísinn horfinn - hvernig stendur þá á því að hafísinn er rétt norður af landinu og svo nálægt að ísbjörn gengur hér á land í sumarbyrjun?

Í fréttum lýsti umhverfisráðherra þessu dýri eins og hér væri á ferð ein mesta ófreskja sem menn hefðu augum litið hér á landi. Síðan hefur hún miklað það á alla kanta og vegu hve ómögulegt það hefði verið að fanga dýrið lifandi og koma því aftur til sinna heimkynna á hafísnum sem er rétt norður af landinu. Fjörutíu sjómílur hefur frúin sagt með andköfum í hverju viðtalinu á fætur öðru - eins og hér sé um að ræða óyfirstíganlega fjarlægð.

Þórunn Sveinbjarnardóttir - Fjörutíu sjómílur eru skitnir 75 kílómetrar eða nokkurn veginn vegalengdin milli Reykjavíkur og Borgarness...

Ég gat ekki séð á neinum fréttamyndum dagsins að þessi björn hefði verið ógn við eitt né neitt. Hann var langt uppi í fjalli, langt frá þjóðveginum, óravegu frá byggð. Þegar hann var drepinn sýndist mér á fréttamyndum hann vera að fjarlægjast mannsöfnuðinn og bílaflotann á þjóðveginum.

Það var ekkert óframkvæmanlegt að bjarga bangsa eins og handhafi framkvæmdavaldisns á Íslandi í umhverfismálum heldur fram í von um að blekkja alþjóð. Hvað með það þó bíða þyrfti nokkra klukkutíma eftir svæfingarlyfjum og byssu ef það var slíkt sem skorti? Og þó lyf hefðu ekki verið til í landinu, þá er það nú svo að flugvélar fara á milli tugum saman hvern einasta dag og það hefði nú mátt koma lyfjapakka í hraðsendingu á eina þeirra. Eða hvað?

-----------------------

Svona hefði mátt gera þetta:

1. Það átti að loka fyrir alla umferð almennings og gæta þess að ekki kæmist styggð eða hræðsla að dýrinu sem var alveg rólegt í upphafi.

2. Það átti að vera hægt að leggja út æti og þannig gefa birninum að éta, dópa hann niður og flytja á brott.

3. Ein af þyrlum Gæslunnar hefði getað tekið hann í neti niður á þjóðveginn.

4. Þar hefði mátt bíða með kassa, gám eða öflugt trébúr sem röskir smiðir hefðu sett saman í dag niður á Sauðárkróki.

5. Dýrið flutt á bíl til hafnar á Skagaströnd eða Sauðárkróki.

6. Þar um borð í fiskibát og sigla svo með bjössa norður að hafísröndinni og sleppa honum lausum þar.

-------------------

Var þetta virkilega svona erfitt?

Ef það er rétt sem Þórunn segir að einungis 75 kílómetrar séu í hafísinn þá hefði bangsi getað verið kominn heim aftur á morgun!

Þessi viðburður hefði fengið mikla og jákvæða athygli í fjölmiðlum og orðið frábær auglýsing fyrir land og þjóð á alþjóða vettvangi.

En í staðinn situm við uppi með það að umhverfisráðherrann hefur með dugleysi sínu sett skammarblett á þjóðina. Hvítabjörninn hræðilegi sem reyndist bara vera rúmlega 200 kílóa húnn, var skotinn þvert á reglur, lög og alþjóðasáttmála þar sem hann var að reyna að fjarlægjast mennina sem vildu hann feigan.

Á þessu ber umhverfisráðherra Samfylkingarinnar alla ábyrgð. Málið verður enn ljótara í ljósi þess að hér fer stjórnmálamaður sem gert hefur sérstaklega í því að útmála sig sem boðbera pólitískrar stefnu í umhverfisvernd á vegum stjórnmálaflokks sem situr í ríkisstjórn. Hérna sáum við í verki hið sanna umburðarlyndi og umhyggju ríkisstjórnarinnar fyrir náttúru heimskautasvæðanna sem Ísland er hluti af.

Þórunn Sveinbjarnardóttir hefur opinberað vanhæfni sína og á að mínu mati að segja af sér.

Og hana nú!

------------------

Viðbót klukkan 22:06:

Þetta er komið á youtube.com http://www.youtube.com/watch?v=l_jFgIwbAmk

Fórnarlamb "Fagra Íslands"

Óskaplega er það ógæfulegt drápið á hvítabirninum sem var felldur var nú í morgun.

Drepinn að tilskipan umhverfisráðherra Samfylkingarinnar.

Vert er að skoða gagnrýni Egils Steingrímssonar héraðsdýralæknis á mbl.is. Ótal spurningar vakna við lestur hennar.

Hvers vegna var veginum ekki bara lokað og síðan fylgst með dýrinu úr hljóðlátri fjarlægð á meðan næstu skref voru ákveðin, sem miðuðu að því að fjarlægja dýrið lifandi og koma því aftur til síns heima?

Og er ráðherrann að segja ósatt um deyfilyfin?

Þessi björn var sennilegast í ætisleit, kominn úr hafísnum norður af landinu. Það var hans dauðasynd. Hefði ekki átt að vera hægt að finna æti og leggja fyrir ísbjörninn, í staðinn fyrir að skjóta fyrst og spyrja svo? Benda má á að á Sauðárkróki er fóðurstöð sem framleiðir æti fyrir loðdýr og þar hefði vísast mátt finna eitthvað bitastætt í sláturúrgangnum sem þar er notaður. Ef æti hefði verið kastað fyrir dýrið má telja sennilegt að það hefði unað sér við það næstu klukkutímana á meðan næstu skref hefðu verið undirbúin.

Til að mynda það að útvega efni og búnað til að svæfa björninn. Finna kassa eða búr til að setja hann í. Gera ráðstafanir til að flytja dýrið aftur norður í höf að ísröndinni. Ísinn er ekkert mjög langt undan. Hér er nýjasta hafískortið á vef Jarðvísindastofnunar Háskóla Íslands.

Hvers vegna var ekki hægt að leysa málið með þessum hætti? Gefa vininum að éta, svæfa hann, halda honum deyfðum í kassa eða búri og senda hann norður með skipi?

Er þetta svona flókið á Íslandi árið 2008?

Eða ræður fólk ekki við það að skipuleggja svona við skrifborðin í umhverfisráðuneytinu?

Nær skilningurinn og umburðarlyndið gagnvart náttúrunni ekki lengra en svo þar á bæ, að í hvert sinn sem villt fjórfætt spendýr stærri en refir birtast á Íslandi, þá er eina ráðið hjá ráðherra Samfylkingar að grípa til öflugra skotvopna?

Fagra Ísland hvað?

Þetta dráp á birninum pirrar mig alveg óskaplega. Ég hef lengi verið mjög hrifinn af þessum stórkostlegu dýrum sem ísbirnir eru. Þetta eru heilagir konungar norðursins.

Það á aldrei að fella þá nema í algerri nauðvörn.

Ég minnist þess þegar ég var á norskum rækjutogurum í hafísnum við Svalbarða að þá komu þeir stundum til okkar gangandi yfir ísinn. Þetta eru forvitin dýr, alltaf að leita að einhverju æti. Á myndbandinu sem sjá má á vef RUV er vart hægt að sjá þá stórkostlegu hættu sem stafaði af birninum.

Myndskeiðið hér fyrir neðan sýnir einmitt ísbirni eins og ég minnist þeirra af eigin reynslu. Það er tekið úr rússnesku rannsóknaskipi við Svalbarða. Þarna eru þeir í sínu rétta umhverfi - og það er í hafinu bara nokkur hundruð kílómetrum norður af Íslandi.

Og Ísland er hluti af þessari náttúru - þó málefnahandbækur Samfylkingarinnar segi annað.

Brottkast, galin veiðistjórnun og hvalveiðar

Eins og ég minntist á í sjómannadagspistli mínum hér í gær, þá flutti Guðmundur Ragnarsson formaður Félags vélstjóra- og málmtæknimanna lang bestu ræðuna á sjómannadeginum í Reykjavík í gær.

Það var ekki síst vegna þess að hann talaði sem sjómaður með reynslu og þekkingu. Guðmundur vélstjóri kom hreint fram og ræddi um hlutina umbúðalaust. Greinilega meðvitaður um að ef menn hafa ekki kjark til að ræða vandamálin þá verða þau aldrei leyst.

Þetta var mikilvæg ræða um hluti sem varða okkur öll þar sem talað var um nýtinguna á okkar mikilvægustu náttúruauðlind. Meðal annars ræddi Guðmundur um vitlausa nýtingarstefnu, brottkastið nú undir kvótakerfinu og hvalveiðar.

Augljóst var á máli Guðmundar að mikið brottkast á þorski hefur átt sér stað í vetur þegar skip hafa verið að reyna að veiða ýsu en ekki haft kvóta fyrir meðafla í þorski þar sem þorskkvótar eru við söguleg lágmörk. Guðmundur sagði meðal annars:

"....við síðustu ákvörðun á fiskveiðiheimildum í þorski, urðu þau mestu mistök sem við höfum gert sem snúa að umgengni um auðlindina í hafinu. Til að arðsemi útgerðarinnar gangi upp, fórum við að sækja í ýsuna sem aldrei fyrr, með ófyrirsjáanlegum afleiðingum fyrir stofninn. Til að ná í þessa ýsu hefur flotinn legið á grunnslóð þar sem smáþorskurinn er að vaxa og engin fórnar þorskkvóta á verðlausan smáfisk.

Það sem ég spyr mig að er hvort við höfum ekki með síðasta niðurskurði í þorskveiðunum verið að eyðileggja meira fyrir okkur, en við erum að byggja upp? Það eru takmörk fyrir því hvað hægt er að vera með mikinn niðurskurð í einni tegund, til að geta haft möguleika að ná í aðra, vegna þess að þessar fisktegundir synda á sömu miðum á sama tíma".

Sjómannadagsræða Guðmundar er hér á heimasíðu VM. Hér fyrir neðan leyfi ég mér að birta hluta hennar:

"Talandi um auðlindina í sjónum, þá hef ég séð ýmislegt á mínum starfsferli varðandi umgengnina á henni. Má þar t.d. nefna smuguveiðarnar. Á þessum tíma hef ég verið þátttakandi í að henda þó nokkrum tonnum af fiski í sjóinn. Það er bara partur af raunveruleikanum, hvort sem mönnum líkar betur eða verr. Allt það upphlaup sem hefur orðið í fjölmiðlum á undanförnum árum, hafi brottkast komið til umræðu, er með eindæmum og hlægilegt fyrir okkur sem til þekkja.

Allir sverja af sér brottkastið, engin vill kannast við þessar staðreyndir, þó allir viti af því sem við þetta starfa. Þetta eru raunverulegir hlutir sem bitna fyrr eða síðar á okkur sjálfum. Þetta er ekkert flókið, við erum með fiskveiðistjórnunarkerfi og við erum með arðsemiskröfur í rekstri sjávarútvegsins. Við erum allir sekir um þetta brottkast, stjórnmálamenn sem setja leikreglurnar, útgerðarmenn sem þurfa að ná endum saman og sjómenn sem eru í þessu til að hafa sem mest upp úr sér.

Ástæða þess að ég tala um þetta hér er að við síðustu ákvörðun á fiskveiðiheimildum í þorski, urðu þau mestu mistök sem við höfum gert sem snúa að umgengni um auðlindina í hafinu. Til að arðsemi útgerðarinnar gangi upp, fórum við að sækja í ýsuna sem aldrei fyrr, með ófyrirsjáanlegum afleiðingum fyrir stofninn. Til að ná í þessa ýsu hefur flotinn legið á grunnslóð þar sem smáþorskurinn er að vaxa og engin fórnar þorskkvóta á verðlausan smáfisk.

Það sem ég spyr mig að er hvort við höfum ekki með síðasta niðurskurði í þorskveiðunum verið að eyðileggja meira fyrir okkur, en við erum að byggja upp? Það eru takmörk fyrir því hvað hægt er að vera með mikinn niðurskurð í einni tegund, til að geta haft möguleika að ná í aðra, vegna þess að þessar fisktegundir synda á sömu miðum á sama tíma. Því stjórnum við ekki.

Það er sama með þetta eins og hvalveiðarnar. Við verðum að vera menn til að horfast í augu við raunveruleikann og tala um hlutina af einhverju viti, en ekki fara með umræðuna á þannig plan að engin vitræn niðurstaða fæst í hana. Í umræðunni um hvalveiðarnar virðist aldrei vera hægt að tala um það að við erum með ákveðið vistkerfi við landið og erum að reyna að stýra sókninni í það án þess að valda of miklum skaða. Að halda hvalastofnunum við landið í ákveðinni stærð tel ég vera mjög skynsamlega ráðstöfun. Það hefur engin talað um að útrýma hvalastofnunum, aðeins að það sé haldið ákveðnu jafnvægi.

Umræðan fer alltaf á það plan, að það eigi að útrýma öllum hval við landið ef leyfa á veiðar á nokkrum dýrum. Að veiða nokkra tugi dýra úr 43.000 dýra stofni samkvæmt talningu, getur varla verið aðgerð í þá átt að útrýma stofninum. Þessi 43.000 dýr sem voru talin á landgrunninu við landið árið 2001 þurfa sitt til að lifa, þau eru í samkeppni við okkur og þorskinn. Eftir því sem þau taka meira úr lífríkinu verður minna eftir fyrir okkur og þorskinn. Í mínum huga er þetta ekki flókið mál.

Við eigum ekki að láta bjóða okkur það að þjóðir sem eru í stríði, brjótandi mannréttindi og valdandi ómældum hörmungum á meðbræðrum okkar, hóti okkur öllu illu vegna veiða á nokkrum hvölum.

Hafrannsóknir eru ung fræðigrein, það verður að hafa það hugfast þegar verið er að gagnrýna þeirra niðurstöður. Að mínu viti eru þetta einu haldbæru vísindin sem við getum farið eftir. Því miður virðist árangurinn af öllum þessum friðunum í áratugi vera jafn fjarlægur og þegar við hófum fiskveiðistjórnunina.

Það er athyglisvert að í flest öllum fiskveiðistjórnunarkerfum í Norður- Atlantshafi er verið að veiða talsvert minna úr stofnunum í dag en þegar friðunin hófst, þó svo að hún hafi staðið yfir í áratugi. Það sem ég vil leggja áherslu á er að framkvæmd friðunarinnar er ekki síður mikilvæg en friðunin sjálf, svo hlutirnir gangi upp og ekki verði stórslys í vistkerfinu við framkvæmd hennar".

Árás á Norðurlönd

Hryðjuverkaárásin á sendiráð Dana í Pakistan er alvarlegasta utanríkisfrétt sem borist hefur í langan tíma.

Þetta er ekki einungis árás á Danmörku - þetta er árás á Norðurlönd.

Íslensk stjórnvöld eiga strax að fordæma þetta níðingsverk, senda Dönum samúðarkveðjur og gera heimsbyggðinni ljóst að við stöndum algerlega með vinum okkar í vörnum gegn myrkraöflunum.

Fréttir berast stöðugt af vettvangi. Bendi á umfjöllun Jótlandspótsins.

Mótmæli á sjómannadegi

Sjómannadagurinn er vart lengur svipur hjá sjón víða um land.

Þetta er ekki lengur sú hátíð sem áður var. Það bar að harma. Drepandi krumla misheppnaðs fiskveiðistórnunarkerfis er að eyðileggja sjávarútveginn. Þar með þá miklu lífsgleði og það fjör sem fyrir aðeins örfáum árum var í kringum greinina.

Konur í Frjálslynda flokknum starfa af miklum krafti og áhuga.

Í dag efndu konurnar til mótmælagöngu gegn fiskveiðistjórnuninni og þá einkum þeim mannréttindabrotum sem eiga að viðgangast í greininni, í skjóli Sjálfstæðisflokks og Samfylkingar. Farið var undir fánum og mótmælaborðum frá Stjórnarráðinu, niður á Hafnarbakka og síðan í Hafnarhúsið þar sem ræðuhöld dagsins stóðu yfir. Ég brá mér í hópinn.

Mitt undir lofræðu Einars Kristins sjávarútvegsráðherra um ágæti eigin fiskveiðistjórnunar sem engu hefur skilað nema skít og skömm fyrir sjávarbyggðir þessa lands rölti hersingin inn í port Hafnarhússins þar sem ræðuhöldin fóru fram. Mörg íklædd sjóhöttum og stökkum, með fána og mótmælaborða. Síðan var staðið með þögul mótmæli á meðan ræðumenn dagsins fluttu tölur sínar.

Kurteisleg mótmælastaðan stal senunni, enda áhrifarík þar sem lesa mátti mótmæli gegn mannréttindabrotum ríkisstjórnarinnar (sjá dæmi á ljósmynd). Erling Sveinn Haraldsson, annar sjómannanna sem kærði íslensk stjórnvöld fyrir mannréttindanefnd Sameinuðu þjóðanna var með okkur í mótmælunum. Ég hafði ánægju af að hitta hann og spjalla við hann, í fyrsta sinn á þessum ágæta degi.

Ein ræða var flutt á sjómannadeginum í Reykjavík sem bar af öllum hinum. Það var fæða Guðmundar Ragnarssonar, formanns félags vélstjóra og málmtæknimanna. Hann var ekki í neinum feluleik heldur talaði af hreinskilni og viti um þau vandamál sem íslensk sjómannastétt og sjávarútvegur eiga við að etja. Enda má segja að hann hafi verið eini ræðumaður dagsins sem starfað hefur á sjó undanfarin misseri. Eini sjómaðurinn. Guðmundur talaði um vandamál vegna skorts á nýliðun ungs fólks í greinina, brottkastvandann, vitlausa nýtingarstefnu og margt fleira.

Og síðan fylltist maður virðingu þegar eldri sjómenn voru heiðraðir í tilefni dagsins, og farið yfir sjómennskuferla þeirra. Ég ber mjög mikla lotningu fyrir þeim sem fórnað hafa starfsævi sinni á sjónum.

En mótmæli kvenna í Frjálslynda flokknum og góð ræða Guðmundar Ragnarssonar björguðu deginum.

Sjómenn, - til hamingju með sjómannadaginn 2008!