Til hamingju, Írland

Það er eflaust óhætt að gleðjast með írsku þjóðinni.

Nú er búið að telja rúmlega fjórðung atkvæða í þjóðaratkvæðagreiðslunni um Lissabon sáttmála Evrópusambandsins. Staðan er 45,4 % JÁ, og 54,6% NEI!

Svona á svipuðu róli og þetta hefur þetta verið frá því fyrstu tölur bárust.

Hinn almenni írski borgari hefur veitt hrokafullum stjórnmálamönnum sem eru úr takti við sitt eigið fólk ærlega ráðningu. Um leið er þetta áfellisdómur yfir stjórnmálum innan Evrópusambandsins - Írland er eina landið innan ESB sem lagði í þjóðaratkvæðagreiðslu um sáttmálann.

Eftir nokkrar vikur halda Akurnesingar svokallaða írska daga. Bæjarstjórnin á Akranesi gæti lært sitt hvað um íbúalýðræði af Írum. Þannig borið deilumál sem koma upp á kjörtímabilum og hafa ekki verið rædd í aðdraganda kosninga upp í atkvæðagreiðslu, þar sem fólkið fær að segja sitt með lýðræðislegum hætti. En þetta eru sömu hérarnir í stjórnsýsluhúsinu við Stillholt og kúra í holum sínum í byggingum ESB í Brussel.

En ég óska Írum innilega til hamingju með að hafa afstýrt ógæfu frá sínum ströndum.

Írar vita hvað orðin sjálfstæði og fullveldi þýða.

Hér efst er kosningaveggspjald úr baráttunni nú.

Ég bæti við einni góðri ræðu úr bíómyndinni um sjálfstæðishetjuna Michael Collins ("That weapon is our refusal!").

Síðan hinum fallega þjóðsöngi Íra:





PS. Munið að kjósa ALLS EKKI Samfylkinguna í næstu kosningum. Sá flokkur vill leiða yfir okkur Íslendinga sömu ógæfu og írska þjóðin hafnaði í gær.