Er nú á þeim fagra staða Laugarvatni þar sem Frjálslyndi flokkurinn heldur landsráðsfund sinn. Slíkir fundir eru á tveggja ára fresti þar sem farið er yfir málefnastöðuna, stjórnmálin rædd og stikuð út stefna fyrir næstu misseri.
Á landsráðsfundi eru kjörið trúnaðarfólk flokksins, um 60 manns hvaðanæva að á landinu - úr öllum kjördæmum.
Guðjón Arnar Kristjánsson formaður flokksins flutti ræðu sína nú fyrir stundu. Mig langar að birta hér kaflann um sjávarútvegsmál. Guðjón kemur með alvöru tillögur um það hvernig stýra eigi fiskveiðum hér við land næstu árin.
Hér talar maður sem veit hvað hann syngur. Eini maðurinn með vitrænar tillögur í sjávarútvegsmálum eins og staðan er nú.
-----------------------
Í vikunni kom enn ein svartnættisspáin frá Hafró um að lítið væri af þorski á Íslandsmiðum. Þessi framsetning eftir mikla þorskgengd á alla veiðislóð á síðastliðinni vertíð er í engu samræmi við það sem þeir, sem fiskveiðarnar stunda, segja af sinni reynslu á þessu ári.
Margir skipsstjórar við botnfiskveiðar hafa lýst því frá mismunandi veiðislóð allt í kringum land, að mikið af þorski væri á miðum þeirra. Margir skipsstjórar hafa einnig verið á flótta undan þorski vegna lítils kvóta.
Leyfður þorskafli stjórnvalda er nú 130 þúsund tonn. Þetta er minni afli en verið hefur síðstliðin 98 ár, ef undan eru skilin fyrri heimsstyrjaldarárin. Þetta er nú sá „árangur“ sem kvótakerfi með frjálsu framsali og leigukvótaokri, hefur fært okkur Íslendingum eftir að við náðum þeim áfanga að sitja einir að veiðunum og reyna að stjórna sjálfir með kvótakerfi í aldarfjórðung.
Nú þarf að segja stopp. Setjum á jafnstöðuafla, 220 þúsund tonna þorskveiði árlega næstu þrjú árin. Metum síðan árangurinn. Ég spái því að hann verði betri en það sem
við höfum gert frá 1984 með kvótabraskkerfinu.
Eftirfarandi verði nú gert næstu þrjú fiskveiðiár:
- Öll leiga og sala kvóta milli útgerða verði stöðvuð frá og með næstu áramótum. Sett verði lög um það að aðeins ríki og sveitarfélög megi leigja kvóta til útgerðar. Útgerð megi færa óveiddan kvóta milli fiskveiðiára eftir nánari reglum.
- Næstu þrjú fiskveiðiár verði þorskaflinn föst stærð, eða 220 þúsund tonn hvert ár. Undirmáls þorskur verði að tveimur þriðju utan kvóta til þess að stöðva brottkast smáþorsks úr afla og fá á land rétta árgangastærð og samsetningu ungfisks.
- Á hverju þessara þriggja ára verði 150 þúsund tonn í aflahlutdeildarkerfinu hvert ár. 25 þúsund tonn verði í byggðapotti næstu tvö ár og síðan 10 þúsund tonn, þriðja árið.
- Línuívilnun verði fimm þúsund tonn öll þrjú árin. 40 þúsund tonn af þorski verði boðin upp af ríkissjóði og sveitarfélögum þannig:
· 5000 tonn á togara litla og stóra.
· 5000 tonn á snurvoða og netabáta.
· 5000 tonn á línubáta. Til helminga á véla- og landbeitta línu.
· 5000 tonn á handfærabáta undir 30 brúttó tonn að stærð.
· 20.000 tonn til byggðarlaga. Boðið fram sem leigukvóti með forgang til þeirra sem mest hafa leigt hlutfallslega annarsvegar og þeirra sem hæst verð greiddu. Þessar tekjur renni til viðkomandi sveitarsjóða. Eftir tvö ár stækkar þessi pottur um 15 þúsund tonn, í 35 þúsund tonn.
- Loðnuveiðar verði ekki leyfðar næstu tvö ár, nema því aðeins að veiðistofn loðnu mælist yfir 800 þúund tonn.
- Að tveimur árum liðnum fari fram endurskoðun á þessari framkvæmd og mótuð frekari stefna út úr núverandi kvótakerfi. Einkum verði unnið skipulega að því að fækka kvótabundnum botnfisktegundum, sem oftast eru meðalafli við flestar botnfiskveiðar.
Árangursleysi núverandi kvótakerfis í tæplegan fjórðung úr öld er algert. Markmiðin um trausta atvinnu og byggð í landinu samfara uppbyggingu fiskistofna hafa alls ekki náðst.
Nú er nóg komið af pólitískri fiskifræði og stjórnarstefnunni um samþjöppun veiðiheimilda á fáar hendur sem Sjálfstæðisflokkurinn hefur fengið ráðið í 17 ár samfelt. Því verður að linna.
Þjóðin á auðlindina en hvorki Hafró né heillum horfinn Sjálfstæðisflokkur við völd í skjóli Samfylkingar.
Barentshafið gefur nú þorskveiði upp á 500 þúsund tonn árlega. Hafrófiskifræðin taldi þar vera verstu veiðistjórnun í Norður Atlantshafi. Eru það trúarbrögð okkar fiskifræðinga ennþá að svo sé? Getum við lært af þeirri merkilegu „ofveiðireynslu“? Eða fellur sú reynsla og þekking ekki að Hafrófiskifræðinni? Erum við, það er íslenskir fiskifræðingar, einir með réttu leiðina? Má aldrei tala við aðra sem eitthvað vita?Smellið hér til að lesa ræðu Guðjóns í heild sinni.
--------------
Ljósmynd af Landsráðsfundi nú áðan. Sigurjón Þórðarson í ræðustól. Formaðurinn í forgrunni.
3 ummæli:
En og aftur á ég erfitt með að skilja ykkar pólitík. Það er eins og það síðast sem þið viljið er að fara í ríkisstjórn.
Samfylkingin er birtingarmynd satans (það er allavega að skilja frá þér). Sjálfstæðisflokkurin er búin að rústa sjávarútvegnum og heldur honum í heljar greipum, ásamt því að hafa deilt og drottnað í 17 ár. Þið eruð síðan andstæða Vinstri Græna og krúttliðs þeirra. Framsókn er það sama og Samfó, bara þjóðlegri ímynd.
Þannig að með hverjum ætlið þið að fara í stjórn með?, eða öllu heldur hverjir myndu hleypa ykkur að? Er Frjálslyndir flokkurinn ekki bara kverúlantar, sem vilja bara vera í stjórnarandstöðu eins og Kvennalistinn forðum daga?
Kveðja
Magnús Bjarnason
ps. Ég tel reyndar tillögur Guðjóns nokkuð sem ætti að athuga vel, því núverandi kerfi elur á brottkasti og sóun, það liggur bara í eðli þess.
Að Sjálfstæðisflokkurinn er búinn að rústa sjávarútvegnum og drottnað í áratugi er kafli í komandi íslandssögu sem á eftir að vera minnisstæður.
Í sambandi við eignarhald, þá hefur ríki rétt til þess og virðist aðsókn að landeigendum verið hefð. En nú er líka kominn tími til að eign íslendinga verði færð þeim aftur, það er sjávarauðlindir.
Hver eru vandræðin?
Auðvitað vilja þeir sem hafa grætt á kvótakerfinu ekki sjá af sínu, en ber að gæta að illa forfenginn fengur illa forgengur.
Var nýbúinn að skrifa "comment" en það hefur ekki komið fram.
Kvótakerfið er að skilgreina sem hefðarræningjaháttur Sjálfstæðisflokksins á fólki landsins.
Skrifa ummæli