Átök Rússlands og Georgíu í Ossetíu eru tvímælalaust frétt dagsins.
Hafi einhverjum herstjóranum dottið í hug að dagsetningin 080808, væri góður dagur til að hefja hernað þar sem heimsbyggðin væri öll að horfa á Ólympíuleika í Kína, þá held ég að það hafi verið mjög misreiknað.
Ég hef að minnsta kosti haft CNN á sjónvarpsskjánum í allan dag til að reyna að átta mig á því hvað væri að gerast í Kákasus. Þessi öflugasta sjónvarpsfréttastöð hefur ekki valdið vonbrigðum. Hún hefur sáralítið fjallað um opnunarhátíð Ólympíuleikanna, heldur haldið uppi nær stöðugri umfjöllun um átökin í Kákasus.
En af hverju ætti þetta að skipta máli? Það er spurning sem vert er að staldra við. Moggabloggarinn Júlíus Sigurþórsson skrifaði tvær ágætar fréttaskýringar um þessi átök fyrr í dag. Þá fyrri má sjá með því að smella hér. Hina síðari með því að smella hér.
Þessi átök eru náttúrulega mjög alvarleg. Þau gætu þróast út í stórstríð eins og Jakub M. Godzimirski sérfræðingur við Norsk utenrikspolitisk institutt benti á í netviðræðum við lesendur Aftenposten í dag. Fréttir berast af verulegu mannfalli. Sjálfsagt er þetta mjög eldfimt. Í þetta dragast gömul sárindi eftir hrun Sovétríkjanna, togstreita milli Rússlands og vestrænna ríkja þar sem Georgía biðlar til að verða tekið í NATO og jafnvel ESB. Það er náttúrulega eitur í beinum Rússa sem þykja Vesturlönd og NATO þrengja mjög að sér.
Þessi átök eru á þröskuldi Miðausturlanda þar sem mál eru þegar æði flókin og ekki alveg Rússum að skapi. Vart munu þessi átök leiða til lækkunar á heimsmarkaðsverði olíu dragist þau á langinn. Svona má lengi telja.
Það eru ótal fletir á þessu.
Mun fleiri en sjá má við fyrstu skoðun.
Þetta er Músin í baráttu við Björninn. Rússar hafa styrkst mjög. Ekki síst vegna stöðugs stjórnarfars undir forystu Vladimir Pútín, og hagstæðrar verðþróunar á olíuvörum. Þeir ráða yfir 395.000 manna fastaher auk 410.000 manna aukaliðs. Georgíuher telur 32.000 manns.
Rússar eiga 23.000 skriðdreka. Georgía 128. Rússar hafa einnig gríðarlega yfirburði þegar kemur að brynvörðum farartækjum.
Rússar eiga 26.000 fallbyssur. Georgía 109.
Georgía á átta orrustuþotur - Rússar 1.809.
Herþyrlur í eigu Rússa eru 1.932. Georgíumenn státa af 37 slíkum.
Ef það slær virkilega í harðbakkan og grípa verður til herkvaðningar, þá gætu Rússar valið úr 36,2 milljónum karlmanna og 37 milljóna kvenna á aldrinum 16 til 49 ára. Í Georgíu eru þessar tölur 1,1 milljón karla og 1,2 milljónir kvenna.
Kannski ekki furða þó Mikhail Saakasjvili forseti Georgíu hafi verið duglegur að sitja fyrir svörum á CNN í dag þar sem hann reynir að fá samúð, sitjandi með fána Georgíu og ESB í bakgrunni. Þjóð hans þarf greinilega nauðsynlega á hjálp Vesturlanda að halda.
Spurning hvort hún stendur til boða?
Þetta er púðurtunna.
föstudagur, 8. ágúst 2008
Músin berst við Björninn
Gerast áskrifandi að:
Birta ummæli (Atom)
4 ummæli:
Þakka þér vinsamleg orð.
Ég bætti við einum pistli í viðbót sem sjá mér hér:
http://julli.blog.is/blog/julli/entry/610159/
Með góðri kveðju,
Júlíus Sigurþórsson
Sæll Magnús og þakka þér góð orð og góðan pistil.
Ég skrifaði annan pistil sem má sjá hér:
http://julli.blog.is/blog/julli/entry/610159/
Með góðri kveðju
Júlíus
Sæll Magnús
Það eru vissulega margir fletir á þessu máli. Bandarískir fjölmiðlar hafa kappkostað að túlka hernaðinn nú sem afleiðingu af harðari stefnu Pútíns-stjórnarinnar og að hún sé viðbrögð við tilburðum Georgíumanna að fikra sig pólitískt í átt til ESB og NATO.
Gallinn við þessa túlkun er að hún stenst ekki nema að takmörkuðu leyti sagnfræðilega skoðun.
Það eru mörg, mörg ár frá því að Suður-Ossetía varð pólitískt vandamál. Héraðið hefur ekki lotið stjórn Georgíumanna nema að nafninu til frá því á tíunda áratug síðustu aldar. Það var veruleiki löngu áður en Pútín komst til valda og áður en Georgíumenn voru orðaðir við NATO-aðild.
Þeir sem vöruðu við því að sjálfstæði Kosovo yrði viðurkennt gerðu það einmitt margir hverjir með þeim rökum að slík sjálfstæðisyfirlýsing myndi hleypa öllu í bál og brand í Suður-Ossetíu og Abkasíu.
Nú hefur nákvæmlega þetta gerst - og hvers vegna er einhver hissa?
Getur einhver útskýrt fyrir mér í hverju munurinn á sjálfstæðiskröfum Suður-Osseta og Kosovo-Albana felst? Dæmin eru raunar sláandi lík.
Í báðum tilvikum er um að ræða afmörkuð héruð innan ríkja sem hafa landamæri sem ákvörðuð voru í tíð kommúnista. Í báðum tilvikum eru héruðin byggð álíka fjölmennum þjóðum sem eru í yfirgnæfandi meirihluta á sínu svæði - þó er sá munurinn að í Kosovo var hlutfall Serba miklu hærra en hlutfall Georgíumanna í Suður-Ossetíu. Í báðum tilvikum er stjórnarher viðkomandi lands sakaður um ofsóknir á hendur þessari þjóð.
Ég spyr í einlægni - getur einhver útskýrt fyrir mér hvers vegna þeir sem studdu sjálfstæði Kosovo eiga ekki að hafa sömu afstöðu til sjálfstæðis Suður-Ossetíu?
Takk fyrir pistlana þína Júlíus. Þeir eru besta efnið sem ég finn allavega enn sem komið á íslensku sem skýrir þessi átök og setur þau í stærra samhengi.
Þetta er mikil og stórhættuleg refskák sem menn eru þarna komnir í. Á skrifaðri stundu sýnist mér að þarna stefni í nýja stórstyrjöld - Kákasusstríðið.
Ég botna reyndar ekki í því að Georgíu skuli hafa dottið í hug að espa Rússa svona gegn sér. Nú sýnist mér forseti Georgíu reyna að draga Vesturlönd inn í þetta. Er þetta snarvitlaus maður?
Varðandi spurningar Stefáns Pálssonar þá get ég ekki svarað þeim nema með því að vísa til að ég lýsti þungum áhyggjum þegar Kósóvó lýsti sjálfstæði og leist ekki á blikuna. Þá var ég meðal annars að hugsa til afleiðinga fyrir alþjóðastjórnmálin.
Ég gæti sem best trúað því að Rússar séu komnir með upp í kok vegna þess hve þeir telja að þeim hafi verið sýnt mikið tillitsleysi og jafnvel vanvirðing á mörgum undanförnum árum. Af þeim sökum óttast ég meðal annars að þeir muni ekki taka neinum vettlingatökum á Georgíumönnum nú. Rússar hafa nú fengið gott tækifæri til að sýna mátt sinn og megin. Í framtíðinni munum við sjá mun ákveðnara og harðara Rússland en við höfum orðið vitni að hingað til.
Skrifa ummæli