Afsökunarbeiðni til þjóðarinnar

Fimm ár eru liðin frá upphafi árásinnar á Írak. Á fimm árum höfum við orðið vitni að mannskæðri styrjöld sem frá upphafi var byggð á lygum. Harmleikurinn er í raun ólýsanlegur - einn sá versti sem heimsbyggðin hefur orðið vitni að.

Við í Frjálsynda flokknum höfum alltaf mótmælt þessum stríðsrekstri harðlega. Töldum og teljum enn að hann hafi verið mikil mistök. Strax kvöldið sem innrásin hófst þann 19. mars 2003, sendum við út yfirlýsingu.

Norska stórblaðið Aftenposten er með á vef sínum áhugaverða margmiðlunarsýningu um Íraksstríðið þar sem farið er yfir tímaskeið styrjaldarinnar, sýnt er kort yfir þau lönd sem hafa tekið þátt í stríðinu og á hvaða tímabili, þarna eru tölur yfir fallna, farið er yfir uppl0gnar forsendur styrjaldarinnar, og sýndar forsíður dagblaða heimsins við upphaf stríðsins.

Smellið hér til að skoða.

Þarna kemur meðal annars fram að Ísland er meðal þeirra þjóða sem hafa haft hermenn í Írak. Við erum með þeim fyrstu sem tóku þátt. Dettum inn strax í maí árið 2003. "Mai 2003 sendte Island to soldater", skrifar Aftenposten. Við erum með viðveru þarna til október 2007. "I oktober 2007 ble den siste, presseoffiseren Herdis Sigurgrimsdottir, hentet hjem", bætir Aftenposten við.

Og við erum enn á "lista hinna vígfúsu þjóða". Að minnsta kosti hefur ekki borist nein opinber yfirlýsing um að svo sé ekki. Hvorki frá ríkisstjórnum Íslands né Bandaríkjanna. Ingibjörg Sólrún varð í fyrrahaust uppvís að því að hafa reynt að blekkja þjóðina í þessum efnum. Sjá hér og svo þessa frétt á Eyjunni 13. september 2007.

Við sem vorum í stjórnarandstöðu á síðasta kjörtímabili reyndum ítrekað að ná fram til samþykktar þingsályktunartillögu sem hljóðaði svo:

„Alþingi ályktar að fela ríkisstjórninni að taka Ísland með formlegum hætti út af lista þeirra 30 þjóða sem studdu innrás Bandaríkjamanna og Breta í Írak vorið 2003 og lýsir því yfir að stuðningurinn við innrásina hafi verið misráðinn.“

Flutningsmenn voru ég, Ögmundur Jónasson (VG) og Össur Skarphéðinsson (Samfylkingu). Nú er það svo að Samfylking er búin að vera í ríkisstjórn í tæpt ár, og hefur meira að segja utanríkisráðuneytið.

Ekkert ber á því að það standi til að efna þessa þingsályktunartillögu sem hlaut þó að vera eitt af kosningaloforðum Samfylkingar. Þvert á móti - sá grunur læðist að manni að Samfylkingin hafi í raun notfært sér Íraksstríðið og hörmungarnar þar með ógeðslegum hætti til að að veiða atkvæði.

Friðelskandi Íslendingar voru réttilega með nagandi samviskubit yfir því að nafn þeirra lands hefði verið lagt við óhæfuverkin í Írak, án þess að það hefði verið borið undir þjóð og þing. Með því að standa að ofangreindri þingsályktun var Samfylkingin með kaldrifjuðum leikaraskap að spila á þessar tilfinningar almennings í landinu.

Sumir kalla slíkan leik lýðskrum.

"...mig kennir til í hjartanu yfir því að vera partur af Alþingi sem ekki getur losað sig við þennan svarta blett", vældi Össur með krókódílatárum þegar hann mælti fyrir tillögunni nú síðast í fyrra.

Orðin sem koma mér í huga þegar ég rifja þetta upp og minnist annara orða Össurar í ræðustól þingsins nú síðast þann 1. mars í fyrra eru hugtök sem eiga ekki erindi fyrir sjónir almennings á sjálfum píslardegi frelsarans, föstudeginum langa annó 2008.

En ég tek eftir því að Össur bloggar ekki um Írak.

Blóðvöllurinn í Írak var vígvöllur Samfylkingar í aðdraganda Alþingiskosninga.

Mér líður illa í dag, vegna þess að hafa verið með Samfylkingunni á ofangreindri þingsályktunartillögu. Ég sé nú að ég var dreginn inn í ljótan leik lyga, hræsni og blekkinga. Þessi leikur fór fram í fundarsal Alþingis. Leikstjórar? Össur Skarphéðinsson og Ingibjörg Sólrún Gísladóttir.

Föstudagurinn langi er dagur yfirbóta.

Ég bið þjóðina afsökunar - ég var blekktur af Samfylkingunni.