Af tvennum sögum af Sólrúnu

Nú ætla ég aðeins að ræða tvennt sem ég sá og heyrði til afreka Ingibjargar Sólrúnar Gísladóttur í dag.

1. Sendiherrar:

Ég veit ekki hvort það pirraði fleiri en mig að sjá viðtal við utanríkisráðherra Samfylkingarinnar í sjö fréttum sjónvarps RUV. Smellið hér til að sjá það.

Voðalega er það ódýr skýring að Ingibjörg hafi viljað fjölga konum í hópi sendiherra og því hafi verið gripið til þess að skipa kvenkyns fyrrverandi ráðherra og þingmann Sjálfstæðisflokksins í sendiherrastöðu í Kanada. Með þessu er Ingibjörg Sólrún að sýna konum sem þegar starfa í utanríkisþjónustunni fádæma lítilsvirðingu. Hún er að koma þeim skilaboðum á framfæri að þrátt fyrir að þær séu vel menntaðar með áralanga reynslu í þjónustu íslensku þjóðarinnar á alþjóðavettvangi, þá séu þær svo vanhæfar sem diplómatar að fyrrverandi alþingiskonur á Íslandi séu þeim miklu fremri sem sendiherraefni, svo framarlega sem þær hafi rétt flokksskírteini.

Ekki eru þetta góð skilaboð til ungra kvenna sem vilja hasla sér völl í utanríkisþjónustunni og líklega ekki karla heldur. Ég á reyndar bágt með að trúa öðru en að það hljóti að standa utanríkisþjónustunni fyrir þrifum hvernig stjórnmálaflokkarnir ítrekað misnota sendiherrastöðurnar með þessum hætti. Sendiráðin hafa undanfarin ár verið greinilegur hluti af samtryggingakerfi innan Sjálfstæðisflokksins. Í dag sáum við að Samfylkingin er hluti af þessu kerfi. Kom kannski ekki á óvart - þetta blasti svo sem við þegar Guðmundur Árni Stefánsson var dubbaður upp í að verða sendiherra í Stokkhólmi fyrir nokkrum misserum síðan, eftir frækilega framgöngu í eftirlaunamálum ráðherra.

Annað sem pirraði mig í þessu viðtali var að Ingibjörg Sólrún var ekki að koma heiðarlega fram. Það má segja að hún hafi verið að blekkja þjóðina. Raunveruleg ástæða þess að Sigríður Anna Þórðardóttir var skipuð í þessa stöðu er ekki að Ingibjörg hafi gert það vegna þess að hún kaus svo "vegna þess að hún hafði fundið hæfa konu". Ástæðan er einfaldlega sú að Sjálfstæðisflokkurinn "á" sendiherrann í Kanada. Markús Örn hættir - Sigríður Anna fær. Ingibjörg Sólrún hefur í raun ekkert með það að gera. Henni kemur þetta ekki við. Hún hefði bara átt að segja það hreint út.

En - Samfylkingin með formanni hennar tekur þátt í þessum gamla hlutaskiptaleik stjórnmálaflokkanna, með þeim leiksýningum sem fylgja.

Vafalaust undir kjörorðinu; "Fólk er fífl".

2. Aðild að ESB:

Í þessari frétt sé ég haft eftir formanni Samfylkingar að Evrópusambandsaðild verði kosningamálið í næstu Alþingiskosningum. Samkvæmt áætlun er það ekki fyrr en eftir rúm þrjú ár, - í maí 2011. Gefum okkur að eftir þær þingkosningar náist þingmeirihluti fyrir því að fara í aðildarviðræður. Það mun taka tíma að komast að þeirri niðurstöðu, fara svo í viðræður, ganga til þjóðaratkvæðagreiðslu um samninginn, breyta stjórnarskránni, ganga aftur til þingkosninga og áfram má telja.

Miðað við þetta þá mætti telja undur að Ísland yrði aðili að ESB fyrir árið 2015 - ef þá nokkurn tímann. Það er rosalega langt til 2015, og augljóst að ESB aðild er engin lausn á þeim vanda sem nú steðjar að efnahagslífi þjóðarinnar.

Ekki nema Ingibjörg Sólrún vilji ganga til alþingiskosninga fyrr og þannig láta sverfa til stáls í þessum málum og ná fram niðurstöðu um það hvert þjóðin vilji stefna?

Kosningar í vor eða sumar?